14 juni
Alpe d'HuZes 2009 zit er voor mij nu bijna op, op de sluiting van de veiling komende donderdag en de geldoverdracht op 12 oktober na. De afgelopen week heb ik mij in een soort roes bevonden, ondanks het feit dat ik me weer keihard op mijn werk aan het focussen ben. Sinds wij vorige week zaterdag uit Bourg d'Oisans vertrokken zijn, is de week in Bourg d'Oisans niet meer uit mijn gedachten geweest. Vooraf was ik hiervoor al gewaarschuwd door Frank en Thomas, en verdomd, zo jong als ze zijn, alweer hadden ze gelijk. Alpe d'HuZes had al een plek in mijn hart maar na vorige week stroomt het door mijn aderen. Deze week heb ik het strakke regime wat losgelaten en heb lekker elke avond met een chippie en een wijntje of biertje gezeten. Dat zal ik vanaf morgen weer afleren en ik zal me weer melden bij Mark, mijn fysiotherapeut. Ik heb mij de volgende uitdaging gesteld; herstellen van mijn blessure en even de tijd nemen voor Ayesha en de kinderen en de vrienden om me heen, want Alpe d'HuZes heeft veel tijd en inspanning gekost in de voorbereiding ervoor. Dit dagboek zal ik dan ook niet meer op grote frequentie updaten en na de zomer zal ik me langzaam gaan voorbereiden op Alpe d'HuZes 2010. Op 18 juni zal ik mij melden op deze site met de opbrengst van de veiling en ik hoop dat een ieder die dit leest nog mee wil werken deze tot een fantastisch succes te maken. Dus mail, sms, hyve, twitter, bel en spreek een ieder erover aan. Voor nu: tot later.

6 juni
We gaan naar huis vandaag en het is enorm regenachtig. We pakken alles in en dan ontbijten we met z’n allen onder tent voor onze caravan en als ik mijn fiets op de drager plaats, komen Jan, Myrthe, Renee en Oma nog even langs om gedag te zeggen, want die gaan ook naar huis vandaag. Hierna gaan we naar de receptie om voor volgend jaar te boeken; we hebben het enorm naar ons zin gehad in deze caravan en ook op deze camping en het is een prima basis om volgend jaar opnieuw de week door te brengen. Dan nemen we afscheid van mijn vader en moeder en Annie en Bert, die nog in Bourg blijven voor het vervolg van hun vakantie. Om 11.00 uur rijden we weg en wel met weemoed, ons langzaam beseffend wat er deze week allemaal gebeurt is, wat we allemaal meegemaakt hebben, terwijl de impact hiervan nog duidelijk zal moeten worden. Dat blijkt al als ik in de auto het verslag van 4 juni op de laptop ga invoeren en bij het intikken regelmatig vol schiet, zeker als ik het ter goedkeuring voorlees aan Ayesha. We hebben een goeie terugreis met veel regen, maar toch genieten we er toch van. Als we bij Luxemburg in de file staan stapt er naast ons een vrouw uit om van stoel te wisselen met haar partner en ik draai het raampje open om te vragen of ze deze keer niet tegen me aan wil rijden; het is de dame die eergisteren tegen mijn fiets reed tijdens de vierde beklimming, wat een enorm toeval. We kletsen nog wat door het open raam terwijl de file langzaam weer op gang komt en later komen we op een parkeerplaats ook nog Alpe d’ HuZessers tegen waarbij het tonen van onze bandjes tot leuke reacties leidt. Om 00.30 rijden we Grootebroek in en zijn we blij dat we thuis zijn, want we zijn allebei toch best moe van de lange rit. Als we de straat inrijden mopper ik nog wat over de tekeningen en geschrijf op de straat ‘er is zeker weer iemand 50 geworden ofzo’ maar als we bijna bij ons huis zijn, zien we ineens een bouwlamp of iets dergelijks op onze gevel staan en als we voor ons huis uitkomen volgt een fantastische verrassing; Rempt en Caroline, Peter en Ilse, Johan en Sylvia, Nico en Jolanda, Petra, Laura en Eva en ook Maikel knallen de confetti en we zien een spandoek, een bord boven de deur, slingers en ballonnen en compleet verbouwereerd laat ik de auto gewoon midden op de straat staan en stap met tranen in de ogen uit. Totaal verrast en onwijs blij zijn we met deze ontvangst en al snel knallen de champagnekurken en kom ik woorden tekort. Het wordt een onwijs gezellig en spontaan straatfeestje en we vertellen honderduit en merken vooral hoe ons thuisfront meegeleefd heeft terwijl wij in Frankrijk waren, gewoon fantastisch. De emoties komen af en toe zonder waarschuwing naar boven maar dat geeft niets. Om 02.00 uur gaat iedereen toch maar naar binnen of naar huis en gaan we moe maar ontzettend blij en voldaan naar bed. Wat een fantastisch slot van een fantastische week. Vanaf morgen gaan we proberen weer in het gareel en van de wolk af te komen want het ‘gewone leven’ gaat weer beginnen.

5 juni
Het is geen mooi weer als we wakker worden, grauw en het spettert buiten. Als ik het trappetje van de caravan afstap voel ik weer wat ik gisteren gedaan heb. Nadat het brood gehaald is, gaan we met z’n allen ontbijten en praten nog flink na over gisteren. Ik voel een mengeling van trots, toch een beetje het ‘wat-als’ gevoel maar vooral het besef dat het voorbij is, dringt langzaam maar zeker tot me door. Na het eten besluiten we Bourg d’Oisans in te gaan want de meiden mogen nog een mooi Alpe d’Huez shirt uitzoeken. Niet alleen omdat ze de Alpe te voet bedwongen hebben, maar ook omdat ze zich deze week voorbeeldig gedragen hebben, ondanks het feit dat ze erg weinig geslapen hebben. In het dorpje komen we wat Alpe d’Huzessers tegen, allemaal een beetje ronddralend en als de meiden een mooi shirtje hebben gevonden, gaan we nog even boodschappen doen voor de terugreis morgen. De rest van de dag brengen we door met het een beetje op orde brengen van de caravan en dan gaan we met mijn vader en moeder naar de grote tent op Piscine waar het slotfeest is. Een voortreffelijke Indische rijsttafel staat voor ons als we binnenkomen en het is echt razend knap dat ook vanavond weer de massale maaltijd toch weer bovengemiddeld lekker en zeker allesbehalve doorsnee is. Ik neem een heerlijk half litertje bier en het smaakt me uitstekend. Om ons heen zien we heel veel van de strakke koppen van eergisteren en gisteren in een veel lossere en jolige uitdrukking, de remmen gaan voor iedereen na de voorbereiding met gisteren als doel nu los. Een ontzettend gezellige sfeer heerst en als de live-band begint, breekt het feest los. Mijn moeder en Merel houden het op een gegeven moment voor gezien, maar Amy, Ayesha en ik feesten nog even door; drinken, dansen en kletsen met de mensen die we in het afgelopen jaar en deze week in het bijzonder hebben leren kennen. We laten, na een optreden van dit duo, nog een paar cd’s signeren door Margriet Eshuis en Maarten Peters en ook praat ik nog even met Jochem, die met zijn uitvoering van Hallelujah ons zo diep geraakt heeft. De biertjes doen na de afgelopen maanden strak regime hun werk en als ook Amy wat moe raakt, nemen we in een rondje door de tent even afscheid van iedereen en keren terug naar de caravan en moe maar voldaan gaan we naar bed. 

4 juni
Een heel verhaal heb ik te vertellen over deze dag. Zo'n lang verhaal over zo'n mooie dag, dat ik besloten heb dit een aparte pagina op de site te geven. Klik HIER om mijn ervaringen te lezen. Er komt ook snel nog een fotoalbum van de hele week in Bourg d'Oisans. Veel leesplezier.

3 juni
Wederom prachtig weer als we om 9 uur wakker schrikken, net nu er een boel op het programma staat. Ayesha en de meiden willen gaan proberen de Alpe d’Huez te voet te doen en er is ook Alpe d’HuZus vandaag; ruim zeventig vrouwen, vriendinnen, moeders, tantes gaan op de fiets naar boven. Ik ga samen met mijn moeder naar de start van Alpe d’HuZus kijken en het is een drukte van belang. Veel mensen langs de weg en een daverend applaus als het lint deelneemsters richting de Alpe rijden. Wij gaan terug naar de camping en ontbijten. De meiden bereiden zich voor en een half uurtje na de start gaan ze op pad met de rugtas op de rug, petten op en goed ingesmeerd met zonnenbrand, want het is wederom prachtig weer. Vanaf de berg horen we het gejoel en gejuich en het geeft een mooi voorproefje voor wat morgen staat te wachten aan support. Als ik met mijn vader en mijn moeder weer een half uur later de auto instap om te gaan kijken waar de meiden zijn, rijden we richting bocht 21, de eerste van de klim omhoog. Nog niemand te bekennen, dus zullen ze wel bij bocht 20 zijn. Als we daar aankomen zijn ze daar ook niet, wat een beetje raar is, want zover kunnen ze nog niet zijn, het is geen gemakkelijk loopje namelijk. Uiteindelijk komen we ze in bocht 19 tegen, prachtig zeg en beretrots zijn we dan ook. We nemen foto´s en juichen ze toe en dan rijden we door naar boven, terwijl we continue Alpe d´HuZussers zien fietsen en er veel mensen in de bochten staan te juichen. Wat een prachtige sfeer hangt er zeg. Boven gekomen wordt er ook luid toegejuicht en heerst er een enorme feeststemming. De een na de andere vermoeide dame komt boven en wordt superenthousiast binnengehaald. We besluiten weer naar beneden te rijden en vragen ons af waar de meiden zijn, wel die staan in bocht 13; wat een prestatie. Ik besluit naar beneden te rijden om mijn ouders af te zetten en dan weer naar boven om water en een shirt voor Ayes te brengen en ik tref ze in bocht 9 weer aan, ze gaan als een speer, alleen besluit Merel dat het genoeg is geweest. De benen doen zeer en wij zijn al beretrots op wat ze heeft gepresteerd. Amy en Ayesha lopen verder en Merel en ik rijden door naar boven, waar we even met de vrienden van Thomas bij de O-bar kletsen. Na een tijdje dalen we af en de meiden zijn al in bocht 5, nog een stukje te lopen en dan hebben ze een superprestatie in de benen. Merel wil ook weer meelopen want die is weer een beetje bijgekomen. Dapper stappen ze met z’n drieen door en ik geniet enorm hiervan, wat een toppers zeg. Mijn pa heeft beneden gezegd dat hij ze sponsort per kilometer en het geld gaat, natuurlijk naar Alpe d’HuZes en ook ik heb een bedrag toegezegd. Ik bel dan ook snel mijn ouders op de camping beneden dat ze, als ze de meiden boven binnen willen halen, nu wel de auto in moeten. Ook Annie en Bert komen naar boven. Als de meiden in bocht twee lopen komen ook mijn ouders aan en we juichen ze uit volle borst toe, zoals ook alle voorbijgangers dat doen. Dertien kilometer, tweehonderd meter, 21 bochten en 1100 hoogtemeters bij een temperatuur van rond de 27 graden stappen ze met z´n drieen over de finishlijn en wat zijn we er trots op, kanjers zijn het. Nadat we een heerlijk drankje hebben gedaan en de meiden een mooie pet kopen, rijden we weer naar de camping. Ik ga mijn fiets schoonmaken en de meiden nemen een plons in het zwembad. Ik ga me omkleden in mijn Alpe d´HuZes kleding want er gaat op de grote rotonde een groepsfoto van alle deelnemers gemaakt worden. Onderweg lopend kom ik Remy en Marie-Helene tegen, die helemaal uit Nederland gekomen zijn om als supporter aanwezig te kunnen zijn. In de massa deelnemers kom ik ook snel Thomas, Frank, Jan en Myrthe tegen. In de stralende zon wordt er een foto genomen van deze krioelende menigte Alpe d’HuZessers, een prachtige grote groep. Daarna komt Thomas nog even mee om mijn fiets te checken want er zit wat speling in het balhoofd. Snel eten we een pannekoekje die Ayes al heeft gemaakt voor morgenochtend. Thomas gaat dan naar zijn plek terug en we spreken af elkaar in de grote tent te zien, want daar zou zijn boek ook gepresenteerd worden, eerst moet hij nog even een radio interview bij Knooppunt Kranenbarg doen. Wat hij niet weet is dat wij al weten dat daar het eerste boek zal worden overhandigt door niemand minder dan Joop Zoetemelk. Bij het zwembad op La Piscine is dan ook iedereen aanwezig als Thomas zijn interview geeft en enorm verrast is, glimt als hij van de Tour-winnaar zijn boek krijgt, een prachtig moment. Daarna gaan wij naar de camping om ons om te kleden voor het eten vanavond. In de tent op La Piscine schuiven Frank, zijn ouders en zus aan bij het eten; een heerlijk bomvol bord pasta. Coen waarschuwt iedereen voor de dag van morgen want de hitte zal het grootste gevaar gaan worden en er wordt benadrukt dat vocht en zout belangrijk zijn morgen. Dan komt Peter Kapitein op het podium, niet met zijn gesproken column maar om de voorlopige stand van Alpe d’HuZes 2009 bekend te maken. Als hij als volleerde spreker de spanningsboog opbouwt en als climax de eindstand roept, gaat het dak eraf; ruim vijf miljoen! Euforie en blijdschap, trots, schreeuwen, springen, ongeloof, kortom een onwijze explosie in de tent. Dan brengt Coen ons terug op aarde en komt er een eerder opgenomen interview met John de Jager van Team Westland die getroffen is door een teruggekomen hersentumor, met een gevaarlijke operatie in het verschiet. Een emotioneel verhaal en het wordt stiller in de zaal. Op het podium volgt hierna een interview dat Frits Barend heeft met Herman Houwelink. Herman heeft darmkanker en heeft te horen gekregen niet meer te genezen te zijn. Het wordt een prachtig verhaal en Herman geeft een nuchtere en enorm positieve kijk op leven met kanker weer, pluk de dag en geniet van de mooie momenten die nog gaan komen. Een staande ovatie is zijn deel. Maandag werd gevraagd om op posters de namen te noteren van diegene die je als deelnemer in het hart meeneemt in de beklimmingen. Dit heeft een enorm grote lijst aan namen tot resultaat gehad van vrienden, familie en bekenden die gestreden hebben of nog steeds strijden tegen kanker. Eerder heb ik in dit dagboek geschreven over de emotie die loskwam in Apeldoorn bij het afspelen van een opname van Jochem, zijn uitvoering van het nummer Hallelujah op de begrafenis van zijn moeder. Vanavond bleek hij aanwezig te zijn en terwijl hij live met gitaar een hartverscheurende en prachtige Hallelujah over alle aanwezigen liet komen, kwamen op de videoschermen in de tent alle maandag genoteerde namen voorbij met als achtergrond een schitterende foto van Alpe d´Huez. Op dat moment, en nu ik dit schrijf weer, komen alle emoties los. Niet alleen bij mij, maar ook bij Ayesha, de meiden en Frank. Na een minuut stilte volgde er nog een kort saxofoonstuk en werd deze avond afgesloten met alle focus op waar het om gaat bij Alpe d’HuZes; samen de strijd aangaan met kanker. Hierna zijn we teruggegaan naar de caravan, waar de meiden gingen slapen en ik mijn spullen voor morgen klaar ben gaan leggen. Daarna nog even nagepraat over de avond en vooruitgepraat over morgen bij de caravan van Annie en Bert, waarna ook ik ben gaan slapen. Tot in de kleinste vezel van mijn lijf gespannen maar ook gemotiveerd. Bij het verlaten van de tent, en als het klef overkomt dan zal me dat worst zijn, keken Frank en ik elkaar even goed in de, betraande, ogen en gaf Frank een schitterend vooruitzicht mee; ‘morgen rammen wij die kloteberg op alsof ie plat is’. Ik ben er klaar voor.

2 juni
Als we wakker worden is het prachtig weer. Ik sta op met het voornemen om er een gezelligere dag van te maken dan gistermiddag. We ontbijten lekker en daarna gaan Ayesha, mijn vader en Annie boodschappen doen voor de barbecue van vanavond. Voor mij staat er pasta op het menu, want er moet begonnen worden met koolhydraten stapelen. Na een gezamelijke lunch gaan de meiden zwemmen en gaan Ayes, mijn moeder en ik naar de grote tent op La Piscine, waar er een instructie is voor de vlaggers en Ayes gaat donderdag vlaggen in bocht 9. Daarna maak nog even een afspraak bij de sportarts op advies van de arts gisteren en hangen we nog even rond bij de merchandising waar er nog e.e.a. gekocht wordt. Teruggekomen bij de caravan gaan Ayes en ik het dorp in om in een internetcafe mijn dagboek bij te werken. Omdat de USB-stick niet bruikbaar is, tik ik in beknopte vorm het verhaal van de voorgaande dagen in, met de minutenteller hijgend in mijn nek. Als we daarmee klaar zijn, halen we nog even wat vergeten boodschappen in de winkel en gaan we terug naar de camping. Het bezoek aan de sportarts schept wat vertrouwen; er mag nog een lidocaine-spuit gezet worden en ik krijg nog het advies geen massage te nemen vooraf; waarschijnlijk dat gisteren na de massage de pees al iets geiriteerd was en dus opspeelde. ’s Avonds genieten we van een gezellige avond bij de barbecue en gaan we lekker slapen.

1 juni
Vanochtend lekker wakker geworden, maar niet echt lekker geslapen, het knalharde matras stond een goeie nachtrust in de weg. De meiden hebben in hun eigen tentje heerlijk geslapen, al was het wel wat koud. Na het ontbijt in het zonnetje stap ik op de fiets om een rustig ritje te maken. Trainen heeft geen zin meer en ik belsuit door het dal richting Croix de Fer te rijden. Bij de afslag aangekomen rij ik toch maar achter een andere renner aan en besluit een klein stukje te proberen. Dat gaat behoorlijk lekker en op het middenblad rij ik de eerste twee bochten richting het eerste stuwmeer. Hoofd koel houden en benen sparen voor donderdag, bedacht ik me, de pees doet het nog en ik moet niets forceren. Dus omdraaien en rustig terug naar de camping toe. Na een mooie rit van 25 kilometer draai ik richting camping waar ik Frank tegenkom en even bijklets. Ook blijkt Thomas aangekomen te zijn dus ik wip even bij hem langs. Om 14.00 uur heb ik een afspraak bij de arts om te kijken wat de mogelijkheden zijn voor donderdag, mocht de pees opspelen. Aangeraden wordt om morgen even bij de sportarts langs te gaan om het strijdplan te maken en ik laat mij nog even goed masseren. Als ik bij de caracan terugkom zitten Jan en Myrthe er en we kletsen even gezellig bij. Dan is het tijd om voor het eten nog een ritje te maken en ik rij richting Galibier. Na 5 kilometer slaat de schrik me om het hart, als donderslag bij heldere hemel schiet de pijn in mijn pees: foute boel. Ik rij terug naar de camping en ben er ineens helemaal klaar mee. Opmonteren lukt even niet meer en na negen maanden voorbereiding dreigt de boel op het moment-supreme in duigen te vallen, want met deze pijn ben ik al blij als ik de eerste bocht haal. Inmiddels zijn Annie en Bert aangekomen en als mijn vader en moeder de camping oprijden, hou ik het even niet meer. Ineens realiseer ik me dat een klein stukje lichaam een boel in de war kan sturen. 's Avonds gaan we wel eten bij de grote tent en genieten we van de mensen die er om ons heen met hetzelfde doel toe leven naar donderdag, maar ik kan me moeilijk motiveren om de hele tijd met een grijns rond te lopen. Na de informatiespeech van Coen volgt de gesproken column van Peter en dan weer een afsluiter van Coen die besluit met een zin die ik me in ga prenten: als je alles hebt gedaan wat in je macht ligt om je doel te bereiken, dan heet dit geen opgeven! 's Avonds kan ik de slaap slecht vatten en ga me bedenken hoe ik de knop om ga zetten. Bocht 21 halen, misschien 1 keer omhoog en dan kijken we wel verder.

31 mei
We staan na een goeie nacht slapen op en ontbijten in het hotel, waarna we de spullen weer in de auto laden en de fiets weer op de drager zetten. Een rustige relaxte reis naar de Alpe d'Huez volgt, al moet ik bekennen dat de afgelopen weken mijn werk, de twijfel over mijn blessure de voorbereidingen naar Alpe d'HuZes toe hun tol wel hebben geeist. Ik heb blubber in de benen en val te pas en onpas in slaap in de auto. Maar goed dat Ayesha rijdt. Om 17.00 uur rijden we de camping op en worden we naar onze caravan gebracht, een prachtige blokhut. Nadat we de boel hebben ingeruimd en de meiden hun tentje hebben opgezet, besluiten we in het restaurantje te gaan eten en het is beregezellig, een onstuitbare giechelbui van de meisjes brengen een boel vrolijkheid op het terrasje. Na het eten gaan we naar de grote tent op Camping La Piscine, waar de thuisbasis van Alpe d´HuZes is. We komen hier Frank tegen, die in de organisatie zit en als een wervelwind door de tent raast. Na de mededelingen van Coen van Veenendaal en een prachtige gesproken column van Peter Kapitein wordt iedereen gevraagd om de namen van diegenen waar een ieder voor rijdt neer te schrijven, waardoor de reden hier te zijn bij mij en Ayes hun emotionele werk doen. Drie namen heb ik opgeschreven, terwijl ik me op dat moment realiseer dat ik hier helaas niet volledig mee ben. We gaan, na een rondje op La Piscine, terug naar de caravan waar de meiden gaan slapen en wij vlak daarna ook. Uitgeteld storten we op de bunkerharde matrassen waar we toch snel in slaap vallen.

30 mei
Nadat we gisteren de meeste spullen hadden ingepakt, volgen nu de allerlaatste voorbereidingen voor de rit naar Frankrijk. Om even over tien wordt als laatste de Cube op de fietsdrager gezet en rijden we weg, uitgezwaaid door de buurtjes en Tjalling. We rijden via Zaandam, waar we nog even een kopje koffie doen bij Wim om na een uurtje dan echt op pad te gaan. Bij Voerendaal komen we in een file en als iedereen uitstapt, wij ook, zien we dat er op nog geen 400 meter een ongeluk is gebeurt. Politiewagens, ambulances en motoren komen over de vluchtstrook langs en ook een traumahelicopter maakt duidelijk dat het serieus raak is. We raken aan de praat met een meneer die onderweg is naar Pinkpop en het wordt eigenlijk best gezellig. Na een kleine drie kwartier is alles opgeruimd en kunnen we door. Verder loopt de reis voorspoedig en we komen rond zessen aan in Reims en checken in in het hotel. Na eventjes uit te puffen van de rit gaan we Reims in, waar we in een pizzeria heerlijk eten. Teruggekomen in de hotelkamer nu dus even mijn logboek bijgewerkt en we merken dat we allemaal erg moe zijn. Vroeg slapen dus en morgen door naar Bourg d´Oisans.

29 mei
Vandaag heel wat succeswensen gekregen en dat doet me veel goed; het gaat niet om mij maar om ons doel volgende week. Vanavond zijn mijn ouders bij mij thuis als ik uit mijn werk kom om ons gedag te zeggen, we zien ze volgende week dinsdag in Bourg d'Oisans. Na het eten gaat er even wat met mijn coupe gebeuren want ik heb me voorgenomen dat we prachtig weer gaan hebben en dan is dat lange haar niets. Er zijn foto's gemaakt, maar die bewaar ik even tot ik ervan bij ben gekomen. Als mijn ouders weg zijn, gaan we inpakken. Morgen rijden we naar Reims waar we eerst met z'n viertjes gaan uit eten en overnachten. Ik neem een laptop mee en als we in Bourg een internetverbinding hebben zal ik mijn dagboek dagelijks updaten. Anders zorg ik dat als ik volgende week terug ben, iedereen alles heel snel kan zien. Sowieso hangen er webcams langs de berg zodat op 4 juni iedereen te bewonderen is op live.opgevenisgeenoptie.nl en waarschijnlijk kun je mij als deelnemer 79 volgen. Vandaag heb ik helaas nog een extra bevestiging gekregen van waar wij het met z'n allen voor doen donderdag; ik neem elke klim Thordis in gedachten mee omhoog. We gaan er een mooie week van maken.

28 mei
Goed nieuws want de pees heeft niet gereageerd op mijn uurtje kachelen op de Tacx. Als ik thuiskom van het werk komen net Johan, Sylvia en Bart aanfietsen. De meiden en Manon zijn aan het spelen en Johan en Sylvia komen even gedag zeggen en me succes te wensen volgende week. Ze leven al mee vanaf het moment dat mijn deelname aan Alpe d'HuZes nog een nieuw, dol plan was en ik waardeer hun steun destemeer. Als de meiden naar bed zijn, ga ik eten en komen Rempt en Caroline ook langs om dezelfde reden, niet om te eten, maar om mij een hart onder de riem te steken. Hun gelukspoppetje zal ik aan mijn zadel binden en ik krijg een schitterend boekje mee die ik in mijn rugvakje mee naar boven zal nemen op 4 juni; en in gedachten.

27 mei
Het kriebelen wordt erger en erger en nog twee dagen werken voordat we naar Frankrijk vertrekken. Vanavond de Colombo weer in de Tacx gezet om de benen te Tacxeren en na een uur stap ik voldaan af. Vier keer een kwartier (D1-D2-D3-D2) en nog 5 minuten in D1 uittrappen. Het gaat als een trein en het mooiste is dat de pees zich niet roert. Vertrouwen komt weer terug. Feit is dat ik Alpe d'HuZes al gereden heb, dat het onwijs goed ging en hardop vroeg ik aan Ayes om mijn windstopper voor de afdaling; wel jammer dat ik sliep toen dat allemaal gebeurde.

26 mei
Een mail van Stichting Alpe d'HuZes; vanavond Thomas in Knevel en ten Brink. Snel breng ik de volgers van mijn deelname op de hoogte, maar ook naar mij toe berichtjes. Ook van Tjalling, vandaag geopereerd en hij klinkt goed door de telefoon. Ik was door de drukte helemaal vergeten dat hij vandaag het ziekenhuis inging, maar na Alpe d'HuZes stappen we samen weer op de fiets. Vanavond voor het eerst dat ik Knevel lang kan kijken en dat ligt toch echt aan Thomas. Respect over zijn verhaal, respect over hoe hij erin staat en trots hem van nabij mee te maken. Mooi! Bied op zijn boek op de veilingpagina als je de uitzending gemist hebt, maar toch zijn verhaal wil kennen. Of als zijn relaas je vanavond net zo aangegrepen heeft als dat het mij heeft gedaan.

24 mei
Vandaag is er de officiele Kick-off van Alpe d'HuZes in Tiel en de meiden gaan alledrie mee. We stappen vroeg in de auto en halen Thomas op in Amsterdam, het is rustig op de weg en voor we het door hebben komen we in Tiel aan. Een mooie lokatie en het wordt al aardig druk als wij na een springkussenkwartiertje voor de meiden een kopje koffie gaan doen met Jan en Myrthe, die gisteren toch een flinke kleur blijken te hebben opgedaan en ik haal mijn kleding op. De shirts van mijn veiling hangen in het wielercafé en er is ook de officiele wielerbaan uit Holland Sport, waar ik me niet aan ga wagen. Om 12.00 uur begint de Kick-off en na een onwijse oppepper van Coen en een mooi filmpje van Erica Terpstra stappen Margriet Eshuis en Maarten Peters temidden van de enorme hoeveelheid Alpe d'HuZessers het podium op. Zij hebben een speciale Alpe d'HuZes single uitgebracht die op Radio2 gedraaid gaat worden en waarvan de complete opbrengst naar Alpe d'HuZes gaat. Het enorm mooie nummer brengen ze live en de tranen staan in mijn ogen en niet alleen in de mijne; wat een schitterend nummer. Daarna wordt het Alpe d'HuZes magazine gedoopt, waar een stukje over mijn veiling in staat en na nog een interview ronde door Frits Barend wordt er als startschot voor Alpe d'HuZes 2009 de race op de Holland Sport wielerbaan gereden tussen oa Peter Kapitein en Petra de Bruin. Na dit gedeelte praten we wat her en der, kopen we wat spulletjes bij Merchandising en maken de meiden mooie vlaggetjes om mij toe te juichen op 4 juni. Ik ga nog even met Thomas en Frank op de foto voor de mooie Alpe d'HuZes truck en Ayesha meldt zich aan om te vlaggen in bocht 9 op 4 juni. Om een uur of drie besluiten we dat het mooi is geweest en keren we thuiswaarts na een prachtige en emotionele dag. De meiden zijn helemaal vol van Alpe d'HuZes en ook Ayesha heeft nu ondervonden wat voor speciale sfeer er hangt. Keihard het gekochte cd'tje met het nummer van Peters en Eshuis in de auto aan en wat hebben we zin in volgende week. Eerder deze week werd ik benadert door Peter van Schaik, ook deelnemer dit jaar. Hij had voor een andere veiling wat zaken van Ellen van Dijk, renster bij Team Colombia, gekregen en had nog wat items over en vroeg mij of ik deze wilde veilen op de site. Natuurlijk wil ik dat maar het geeft een goed voorbeeld van hoe we met z'n allen ons best doen samen zoveel mogelijk geld bijeen te krijgen voor hetzelfde doel. Vandaag heb ik de spullen van Peter ontvangen en ze staan nu ook op de Veilingpagina.

23 mei
Ayesha heeft dagdienst vandaag en de meiden moeten paardrijden. Ook komen vandaag Jan en Myrthe de dijk oversteken, ze zijn vol in training voor Alpe d'HuZes en willen vandaag een hele lange rit maken. Myrthe is 'het arnhemse meisje dat fietst' en fietst op haar dertiende straks zes keer de berg, samen met haar vader Jan. Als Jan belt zijn ze al bij Enkhuizen, waar wij snel heen rijden en verder afspreken bij de Manege. Daar aangekomen gaan de meisjes de paarden rijklaar maken en zitten Jan, Myrthe en ik gezellig in het zonnetje op het terras. Een heel leuk half uurtje later stappen Jan en Myrthe weer op de fiets om weer 128 km terug te rijden. Na het paardrijden doen we boodschappen en als Ayes thuiskomt, besluit ik om even op de fiets te stappen. Een ruim half uur flink doortrappen, even de kop leeg en kijken hoe de pees zich houdt. Ik voel hem wel, maar twee weken terug had ik na een vergelijkbare rit pijn, nu niet. We sluiten de dag af met een barbeque na een leuke warme dag en een mailtje van Team Westland; het shirt van Lars Boom heeft 800 euro opgelevert en de aanwezigheid en signeren van het shirt van Bobby Traksel leverde 700 euro op, top, en oh ja, klik HIER als je meer wilt weten over Myrthe en Jan en hun prachtige doel op 4 juni.

21 mei
Vanochtend redelijk op tijd opgestaan, ontbeten, fietsspullen aangetrokken en om 09.00 uur klaar om te gaan fietsen. Mijn vriend Tjalling, vriend van playmobiel tot playboy en vanaf daar tot nu, heeft een fiets aangeschaft en we gaan samen een ritje maken. Voor hem om te wennen aan clickpedalen en een krom stuur, voor mij om wat kilometers te draaien. We rijden in een, voor mij, rustig tempo richting Hoorn, Beets, Avenhorn en weer Hoorn, mooi weer, niet te harde wind en in mijn hartslagzone D1. De pees speelt niet op en ik besluit even bij de IJsbaan het viaduct op te knallen. Erop vliegen met 38 km/uur en zonodig nog sneller eraf, meteen omdraaien en weer omhoog, even de rem eraf en knallen. Hartslag blijft prima onder controle, maar nog belangrijker is het feit dat mijn benen goed blijven. Fingers crossed, maar wat wordt ik er blij van. Thuisgekomen na een kleine 60 kilometer, direct douchen, omkleden en op naar de manege waar de meiden een wedstrijd rijden. Allebei halen ze winstpunten en daar zijn we beretrots op. Daarna rijden we weer snel door naar Heerhugowaard om een tentje te kopen voor de meisjes, want in Bourg d'Oisans gaan ze voor het eerst in een tentje slapen, en het is een pracht tentje geworden. Verder een rustige avond.

20 mei
Vandaag met Amy naar het VU Medisch Centrum naar aanleiding van de aangezichtspijnen en de andere dingen die ze het afgelopen jaar op haar bordje heeft gehad. Eens door een gespecialiseerd neuroloog ernaar laten kijken. Toen werd gevraagd welke gekke dingen er gebeurt zijn, reageerde Amy 'mijn vader doet mee met Alpe d'HuZes', daar ga je dan met je goeie gedrag. Verder kwam eruit dat er geen verband is tussen de dystrofie en de aangezichtspijnen en dat het laatste toch door een ontsteking ontstaan zou zijn, een toevalstreffer. Na dit bezoek gaan we nog even langs Decathlon om naar een tentje voor de meiden te kijken en daarna eten we lekker bij Kentucky Fried Chicken, een hele nieuwe ervaring voor Amy. Vanavond nog contact met Vacansoleil gehad en bij de veiling voor Team Westland zal Bobbie Traksel aanwezig zijn om een shirt te schenken en signeren. Naast het door mij opgestuurde shirt van Lars Boom hoop ik dat ook deze inbreng een enorm resultaat zal geven aan dit mooie evenement voor Alpe d'HuZes. Tjalling komt ook nog even langs met zijn nieuwe fiets en we spreken voor morgen een rustig ritje af. Voor hem om te wennen aan een racefiets en voor mij mooi om toch weer eventjes wat kilometers te maken.

19 mei
Vandaag de stap gezet en bij de dokter langs voor een injectie, eerst twijfelde ik of ik het in mijn dagboek wilde zetten omdat mensen mij wellicht als een nog grotere dwaas zouden gaan bekijken. Maar bij volledig verstand heb ik deze keus gemaakt met de instelling dat ik na 4 juni aan mijn herstel ga werken. Mijn arts stond er ook achter nadat zij eerst overtuigd wilde raken, en geraakt is, van het feit dat dit geen bevlieging is. Nu maar hopen dat de injecties hun snelle uitwerking hebben en dat ik er nog op tijd mee ben geweest. Mijn instelling is er, de training en inspanning is er zeker geweest, de wil is er. Als ik straks door deze blessure de zes keer niet haal, hoop ik, en ga ik ervanuit dat een ieder begrijpt dat ik er alles aan gedaan heb. Ikzelf zeker.

17 mei
Vandaag gaan we naar TourneoDelFuturo in Amstelveen. Een jeugdvoetbaltoernooi waar de jongetjes van oa Ajax, AZ, Chelsea en Inter hun kunsten vertonen. Naast het feit dat wij voetbal leuk vinden en het weer wat opgeknapt is, wordt het georganiseerd door een van mijn sponsors, Muy Manero. Samen met Marcel heeft Rebecca, mijn directeur, een banner voor Fietsen Met Een Missie geregeld en die hangt naast een van de velden, dus dat wil ik ook wel even zien. Het wordt een leuke middag en we zien prachtig voetbal, net de echte profs, maar dan een slagje kleiner. Aan het eind van het toernooi reikt Edgar Davids de bekers uit en als hij wegloopt, rent Amy op hem af voor een handtekening die hij dan ook op een FMEM-kaartjes zet. Amy geeft Edgar nog een kaartje en die leest hij terwijl hij weggaat, wie weet. Amy is zo trots als een pauw met de handtekening en we gaan, lekker uitgewaaid, naar huis. Gisteren is er een pakketje binnen gekomen en eerder deze week trouwens ook nog twee. Het shirt van Lars Boom is binnen en die speel ik dus door naar Team Westland voor hun veiling op 22 mei. Maar vrijdag kwam de gesigneerde regenboogtrui van Theo Bos binnen en gisteren een gesigneerd shirt van Gerben de Knegt. Klik op een van de twee hieronder en kijk op de veiling.

16 mei
Vandaag eerst met Ayesha naar Almere, waar ze een vrijgezellenfeest heeft met Marjolein. Als het vrouwenaantal te hoog wordt, besluit ik te vertrekken en rij richting Limburg. In Nijswiller zet ik de auto neer en kleed me om. Via Vijlen en Holset rij ik richting Vaals waar ik de de Vaalserberg via de kortere kant oprij en aan de andere kant weer afdaal. Tijdens Amstel Gold Race zat ik op de Vaalserberg allang niet meer goed, maar nu draai ik meteen weer om en rij meteen weer omhoog. Bovengekomen een stukje euforie want het omhoog rijden gaat me lekker af en ik heb geen pijn in de knie. Als ik afdaal rij ik weer richting Vijlen en draai het Vijlzenerbos in waar het heerlijk stil is. Het gefluit van de vogeltjes en het feit dat ik soepel rij maken me erg happy. Via Camerig neem ik wat kleine weggetjes met leuke klimmetjes die niet als klimmetje te boek staan, de waarschuwingen dat er bij gladheid niet gestrooid wordt blijken een redelijke indicate van het stijgingspercentage te zijn. Boven bij een van zulke weggetjes gaat het over op een kiezelmodderweggetje en als ik stop en wil omdraaien voel ik de pees weer. Ik besluit om via Slenaken en Waterop richting Gulpen te rijden. Daar aangekomen doe ik iets wat ik normaal nooit doe; even een colaatje op het gezellige terras nemen. Ik ben hier tenslotte ook een beetje voor de ontspanning en het is heerlijk weer. Na een kort geanimeerd gesprek met een fietser die 'geen heuvel meer kan zien' en die ik probeer de Keutenberg aan te smeren, stap ik weer op en rij de lange kant via het zwembad van de Gulpenerberg op. Bij Partij daal ik af, draai om en rij meteen weer omhoog. Daar begin ik de pees echt te voelen. Heb de hele tijd op zwaarder verzet gereden dan aan te raden, puur om te kijken hoe het gaat bij zware belasting. Ik ben nooit in voor struisvogelgedrag en daarvoor deze test, maar de hoop dat ik een paar uur zwaarder kan belasten zonder pijn vervliegt nu meteen. Ik besluit de Gulpenerberg nog een keer vanaf het busstation te doen, maar dan staand en dat gaat weer zonder hinder. Dan nog afdalen richting Partij en ik besluit deze kant nog een keer staand te doen op een lichter verzet. Dit gaat goed, behoudens een stuurfoutje waardoor ik even moet stoppen. Maar als ik meteen weer opstap en vanuit stilstand met een stijgingspercentage van 17% toch op gang kom en boven kom, is dat best leuk. Omdat ik mijn knie niet verder wil belasten, rij ik, toch licht gedessilusioneerd terug naar de auto. Daar heb ik het even helemaal gehad en neem uitgebreid de tijd om te ijzen en wat heen- en weer te sms'en met Frank en mijn moeder. Ik rij nog even bij Remy en Marie Helene langs maar die blijken niet thuis, dus besluit ik tot een verrassingsbezoekje in Gemert bij Annie en Bert. Verrast zijn ze inderdaad en ik schuif welkom bij aan tafel. Het is erg gezellig en Marcel, Wouter, Ilse en Ingrid zijn daar ook, ik vroeg me nog even af of ik bij toeval op een verjaardag langswip. Na een douche en nog een kop koffie spreken we af elkaar in Bourg te treffen en rij ik richting Almere. Ayes is ook net terug en na nog even een glas cola en verhalen over het vrijgezellenfeest rijden we huiswaarts. De conclusie voor vandaag is dat ik heerlijk gefietst heb, de benen wel goed zijn en de conditie ook, maar puur alleen met rust ga ik geen zes keer Alpe d'HuZes opkomen. Maandag zal ik dan ook met de arts overleggen over een spuit, de mogelijkheid om toch nog wat te trainen voor conditie en wellicht op 4 juni nog injectie, want ik haak niet meer af. Ik ben realistisch en verstandig maar weiger om de handdoek in de ring te gooien. Niet uit stoerigheid maar dan maar even pijn na 4 juni, niet uit eergevoel, niet ter voorkoming van schuldgevoel, niet omdat ik anders sponsorgeld moet terugbetalen, maar omdat 'opgeven is geen optie' de lading dekt.

14 mei
Een mijlpaal bereikt vandaag en wat geeft dat een enorme energie: DE 10.000 EURO IS BEREIKT. Geen reden om achterover te leunen en 4 juni af te wachten, maar meteen reden om weer een grens te verleggen en mijn doel bij te stellen. We gaan voor 12.500 euro en ook dat gaat lukken. Twitter, hyves, mail en je stem, gooi het in de strijd voor Alpe d'HuZes en help mij om zoveel mogelijk geld bijeen te brengen. Fantastisch... 10.000 EURO...... wat geeft dat een supergevoel.

14 mei
Vanavond de opties doorgenomen met Mark, mijn fysiotherapeut. Bij buig-, druk- en strekoefeningen blijkt de pees niet zeer te doen, oefeningen waarbij ik vlak voor het vaststellen bij de dokter van pijn door de grond ging. Komende zaterdag ga ik naar Limburg om daar te gaan kijken wat mijn pees doet na langere belasting op laag beentempo. Na zaterdag weten we meer en dan maandag gaan we aan de hand van deze test een strijdplan maken. Heb zin in zaterdag, vind fietsen in Limburg geweldig en heb ook wel weer vertrouwen in een goeie afloop.

13 mei
Beetje down nu omdat ik na zondag toch weer reactie heb gekregen in de pees. Donderdag heb ik weer een behandeling bij de fysiotherapeut en dan gaan we maar eens kijken hoe ik mezelf toch optimaal kan prepareren voor 4 juni. Positief is de bijdrage die Lars Boom heeft geleverd in de vorm van een shirt, maar ik zal deze waarschijnlijk doorpassen naar Team Westland, die op 22 mei een avondveiling heeft waar vorig jaar grif gecashed is op vergelijkbare items. Verder een vrolijk kinderpartijtje van Merel, waar ik chef keuken was en de vetpan bediende; heb niet gesnoept, een salade met pistoletje was mijn deel. Voor wat betreft de blessure hou ik me maar vast aan een voorbeeld uit 1988, voor mijn generatie een prachtig moment; Van Basten wordt na een slepende blessure dé revelatie en held van het EK88. Ik ga op 4 juni dat prachtdoelpunt in de finale maken: mijn zesde beklimming van Alpe d'HuZes als bekroning op mijn voorbereiding en jullie steun. Hoe weet ik alleen even nog niet precies.

10 mei
Vandaag is het moederdag en dus maken we, na de leuke cadeaus voor Ayes, een heerlijk uitgebreid ontbijt, een enorm gezellig ontbijt ook. Dan kleed ik me om want we gaan naar Medemblik en ik ga op de fiets. Omdat Ayesha avonddienst heeft en dus niet te lang bij mijn ouders kan blijven, besluit ik vandaag in een rechte lijn naar Medemblik te rijden, volle bak. Heen gaat dat lekker met hoog beentempo en ik druk bij mijn ouders in de straat af op een gemiddelde van 32.4 km/uur, inclusief de stukken in de woonwijken. Best tevreden al speelt de pees wel op. Na ijs erop zijn de klachten weg en hebben we een heel gezellige middag met prachtig weer in de tuin en sluiten we af met barbeque. Terug worden de meiden door mijn moeder en Marja teruggebracht en stap ik op de fiets. Thuisgekomen heb ik de rit sneller dan de heenweg gedaan en zet de teller stil op een gemiddelde van 34.2 km/uur. Erg voldaan want ik heb geen last van de knie, wat zeker te maken heeft met het grote blad en lager beentempo dat ik gedraaid heb. Al met al een topdag dus en ik neem een lekker biertje voordat ik naar bed ga. Mijn laatste tot 4 juni, want vanaf morgen ga ik als een monnik leven als het om alcohol en ongezond eten gaat. Nog 25 dagen en dan wil ik bovenop die berg het glas heffen op de goede afloop, het begint te kriebelen.

9 mei
Afgelopen dagen rustig aan gedaan en niet getraind om de knie zijn rust te geven. Vanochtend eerst maar een lekker ontbijtje gehaald, want Ayesha heeft dit weekend avonddienst en de meiden gaan paardrijden, dus voordat ik ga trainen eerst een uitgebreid en gezellig ontbijt. Dan kleed ik me om en stap op de fiets om Rempt op te halen. Het is lekker weer en er staat toch wel een redelijke wind. In lekker tempo rijden we richting Hoorn en knal ik lekker weer bij de ijsbaan het viaduct op. De benen voelen goed en krachtig, al voel ik aan de rechterknie de pees nog wel waardoor ik me niet al te veel laat gaan. Door Berkhout rijden we naar de Goorn waar ik tegen de wind in goed op kop kan rijden. Voorbij Avenhorn het dijkje op richting Beets gaat het enorm lekker en kan ik knallen, wat een geweldig gevoel geeft. Door Beets heen rijden we lekker in het zonnetje en als we weer naar Hoorn draaien, kan ik weer goed tempo trappen met nog een poging een scooter bij te halen, maar bij 45 km per uur loop ik niet in en staak ik de strijd. Dan na Hoorn richting huis waar ik ook lekker kan stomen. Vanaf Venhuizen probeer ik nog even om 55 km per uur te halen, maar de teller staat op 51,5 als de pees mij zegt dat het mooi is geweest. Een heerlijke rit gereden en nadat ik de knie twee keer heb gekoeld met ijs, voelt het weer goed. Een gezellige middag met de meiden, lekker eten en dan een luie avond. Met de wetenschap dat de tussenstand, zonder dat ik de opbrengst van de veiling mee tel, inmiddels op € 9.794,00 staat en ik hoop dat ik snel mijn financiële doel van € 10.000,00 zal halen. Wil je hier aan (nog meer) aan meehelpen, klik dan HIER. Als je jouw steun al gegeven hebt, breng de actie dan astjeblieft bij zoveel mogelijk mensen onder de aandacht via mail, hyves, twitter of hoe dan ook.

6 mei
Na gisteren geen reactie in de knie gekregen en om het laatste restje Disney spierpijn weg te werken stap ik op de Tacx voor een uurtje hersteltraining. Rustig trappend in een rustig beentempo om te voorkomen dat ik de pees teveel belast. Het loopt goed al voel ik wel af en toe een raar gevoel in de knie. Waarbij ik me realiseer dat ik op dit moment wel voor alle pijntjes en mankementjes beducht ben. Nog maar 29 dagen te gaan voor de grote dag, maar ik zal de vrees op een nieuwe blessure toch los moeten laten. En ook dat gaat me lukken.

5 mei
Nadat vandaag de benen de hele dag goed aanvoelden besluit ik om vanavond binnen te gaan fietsen, buiten is het rotweer en mijn fiets is nog zo mooi wit. Omdat ik rustig weer wil opbouwen start ik met een rustig schema, eens kijken hoe dat loopt en dan langzaam en parallel aan de fysiobehandelingen uitbreiden om op 4 juni er helemaal te staan. Anderhalf uur waarvan twee keer een half uur D1 met daartussen een half uur D2. Het loopt goed al voel ik her en der wel wat aan de gewrichten. Zijn wellicht nog de restanten van drie dagen Disney-geslenter maar dé klachten in de rechterknie blijven uit. Als ik dan ook afstap en ook na het ijzen en de rek en strek oefeningen de knie goed aanvoelt, ben ik best opgelucht.

4 mei
Een moeizame start vanochtend, maar ik kom de dag op het werk toch goed door en 's avonds ga ik bij de fysio langs om te werken aan mijn herstel. Het gaat eigenlijk best goed en de spierpijn overal is dan ook vooral te wijten aan de kilometers wandelen in Euro Disney. Verder ben ik gestopt met de ontstekingsremmers en de rekoefeningen lijken hun werk te doen, ik kan straks zo op ballet. De stekende pijn vorige week donderdag aan het einde van mijn rondje op de nieuwe Cube kan heel goed het loskomen van een verkleving van de pees zijn, zeker omdat ik hierna snel van de pijn af was. Vanavond nog een luie avond en dan morgen weer fietsen want ik ga het langzaam weer opbouwen.

3 mei
Na vorige week donderdag even drie dagen geen fietsen op het programma, maar een lang weekend Euro Disney en dat was helemaal top. Vrijdagochtend vroeg op en in Grootebroek op de trein gestapt met mijn vader en moeder en de meiden. In Amsterdam treffen we Dennis en Marja en met z'n achten rijden we met de Thalys naar Parijs waar we in Hotel Santa-Fé inchecken. Een geheel in mexicaanse stijl, zonder de griep, opgetrokken complex waar we drie kamers hebben. Nog even naar het park en dan een lekker uitgebreid mexicaans buffet, waarbij ik maar besluit niet vast te houden aan het gezonde eten en drinken. Zaterdag gaan we de hele dag het park op waarbij Dennis en ik alle achtbanen proberen en met de meiden ook een heleboel andere attracties bezoeken en Main Street Parade. Heerlijk weer, lekker eten en na weer het buffet te hebben afgeschuimd met een lekker biertje, gaan we weer het park op waar we in het donker afsluiten onder het prachtig verlichtte kasteel. Nog even een flinke bier genoten in het aabgrenzende Disney village en dan nog een paar wijntjes als afsluiter nemen op een van de hotelkamers. Zondag staat in het teken van Movie World waar ook weer de rollercoasters en Hotel of Terror genoten worden en waar de meiden genieten van High School Musical, Alladin en op de foto gaan met Mickey. Nog wat eten en dan de spullen halen, met de Rer naar Gare du Nord en in Parijs nog even genieten op een terras; een 'grande biere' blijkt een liter te zijn, maar die gaat er best in. Als we de Thalys instappen komen de benen na drie dagen sjouwen tot rust en hebben we een relaxte terugreis en nadat we Dennis en Marja gedag zeggen op Amsterdam CS en doorreizen naar huis, nemen we daar nog even een wijntje met mijn ouders en dan gaan zij naar huis. Ik zit nog even gezellig met Ayesha na en dan moet ik toch echt naar bed. Morgen gewoon weer werken, maar wat hebben we genoten zeg, nog een maandje en dan reizen we weer af naar Frankrijk.

30 april
Vanochtend om 05.00 uur gaat Ayesha naar de vrijmarkt om een mooi plekje te vinden en de meiden breng ik om 08.00 uur die kant op. Het is prachtig weer en het wordt langzaam druk bij het winkelcentrum. Na een uurtje vertrek ik om nog even boodschappen te doen en daarna kleed ik me om, want in dit prachtige weer wil ik heel graag mijn Cube gaan uitproberen. Ik haal Rempt op en we rijden via Andijk en Wervershoof naar Medemblik waar ik even langs mijn ouders wil om de nieuwe aanwinst te showen. De fiets is helemaal top, strak in de bochten, schakelen is even wennen omdat ik overgestapt ben van Campagnolo naar Shimano en ik suis voor mijn gevoel over de weg. Nadat mijn pa en ma allebei even de fiets opgetild hebben, wat is ie licht, vervolgen we met wind tegen de weg en draaien over Opperdoes en Twisk richting Westwoud waar ik goed tegen de wind inkom en hoog tempo draai tot Rempt lek rijdt. Rustig wordt de band verwisselt, we hoeven niet met de trein mee en het is heerlijk weer. Daarna vervolgen we de rit en rijden we over Wervershoof en Andijk weer richting Grootebroek. Bijna thuis steekt er even wat in de knie en moet ik gas terugnemen, nog 35 dageb en het gaat de goeie kant op, dus geen enkel risico. Een heerlijke rit van 44 kilometer op een geweldige fiets achter de rug en ik ga de knie koelen. Na de tweede ronde koelen heb ik geen reactie meer en geen pijn meer in de knie. De meiden komen terug van een hele leuke vrijmarkt en ze zijn halverwege de Wii waar ze voor sparen na vandaag. We volgen met een schuin oog het drama in Apeldoorn, wat een verschrikkelijke gebeurtenis op wat een prachtige dag moet zijn. Ook kijken we nog even de finale in de etappe in Romandië waar Laurens ten Dam superwerk doet voor de etappewinnaar Freire. Morgen gaan we naar Euro-Disney tot en met zondag, samen met mijn ouders en broer en schoonzus, dus 's avonds inpakken en op tijd naar bed.

29 april
Vanochtend een heel leuk mailtje van Fietswereld Nan; de Cube is binnen. De hele dag voel ik me als een klein kind dat bijna jarig is. Na de dag gewerkt te hebben, race ik vanuit Zaandam naar Grootebroek en daar staat mijn nieuwe fiets op me te wachten. Het is het wachten meer dan waard en ik neem m vol trots mee naar huis waar hij een prominent plekje in de kamer krijgt. Morgen lekker een stukje rijden als de meiden op de Vrijmarkt gaan staan, alle overbodige spullen worden verkocht met als doel een Wii te kunnen kopen. Er zullen ook flyers uitgedeeld worden voor Fietsen Met Een Missie. Het feest is compleet als ik in de brievenbus een envelop uit Frankrijk aantref; gestuurd door de schoonvader van Laurens ten Dam (zie eerder verhaal hieronder). Een prachtig gesigneerd wielershirt van Laurens en speciaal ook foto's van Laurens die het shirt signeert. Ik moet even een keuze maken welke foto ik nu plaats, de Cube of het shirt. Omdat het laatste hopelijk voor een hele goeie prijs een andere eigenaar krijgt en daardoor meehelpt aan het bereiken van mijn financiele doel, zoveel mogelijk geld voor de strijd tegen kanker, krijgt deze de voorkeur. De fiets gaat me met het sportieve doel helpen en daar kan ik nog genoeg foto's van plaatsen.

28 april
Vandaag heb ik geen hinder gehad na het korte rondje fietsen gisteravond maar hou me in om niet meteen vanavond weer de fietskleren aan te trekken, veiligheid en verstand boven alles. Wel vandaag een schitterend shirt binnengekregen van de Vacansoleil Wielerploeg met alle handtekeningen van de complete ploeg die deelnam aan de Amstel Gold Race vorige week zondag. Deze is hieronder én op de Veilingpagina te bewonderen.

 

27 april
Vanochtend naar de fysiotherapeut geweest om te kijken hoe we mijn blessure het beste onder de knie kunnen krijgen. Voor mij een nieuwe ervaring om zo aan mijn benen te laten kneden, duwen, trekken en masseren, normaal wordt ik al panisch als iemand naar mijn knie wijst. Ik krijg een drietal oefeningen en wat tips mee en het leukste nieuws dat ik wilde horen; ik kan weer langzaam starten met fietsen. Iets dat ik dan ook doe zodra we 's avonds gegeten hebben. Met de toestemming om te fietsen tot ik mijn pees ga voelen op zak, besluit ik een klein rondje te gaan doen. Richting Hoorn, over Hem, door Wijdenes en naar de dijk Enkhuizen-Hoorn. Het waait hard en tegen de wind in rij ik toch een lekker tempo, en belangrijker nog, pijnvrij. Bij de dijk aangekomen blijkt dat er gewoon asfalt ligt; ze zijn er al een hele tijd bezig met verbredingswerkzaamheden en hij leek altijd afgesloten. Na een paar kilometer blijkt ie dat dan ook nog te zijn, met een 2-3 kilometer wegdek nog erger dan Parijs-Roubaix. Maar ik voel me zo goed omdat ik weer buiten fiets, dat ik me er niet door laat weerhouden en vakkundig over het pad rij, soepeltjes. Het wenden en keren en afdalen vorige week tijdens Amstel Gold heeft me wat dat betreft een stuk zekerder gemaakt. Na 50 minuten ben ik weer thuis, geen pijn gehad en een gemiddelde van tegen de 29 km per uur, ondanks het slechte wegdek; ik ben gelukkig. Ik ga me storten op de oefeningen en ga langzamerhand ook de lengte van de ritten weer opbouwen. Pieken op 4 juni is het grote doel.

26 april
Gisteren, zaterdag, hebben we Merel's verjaardag gevierd. Prachtig weer, hele dag visite en en gezellige dag waarop Merel mateloos verwend is. Het strakke regime qua eten en drinken heb ik even gelaten voor wat het was. Zondag naar Bussum geweest waar Joost, mijn zwager, zijn 40e verjaardag vierde, een mooie gelegenheid om zijn Colnago eens te bewonderen. Zodra zijn auto klaar is, een prachtige Cobra, zullen we zeker samen een ritje maken. Na ook een mooie wandeling over de hei, rijden we naar Medemblik waar de meiden bij opa en oma logeren. Ze hebben deze week vakantie en Ayesha heeft nachtdienst, dus als we weer thuis zijn, kijk ik van de tv opgenomen Luik-Bastenaken-Luik en Ayesha gaat even voorslapen. Morgen naar de fysiotherapeut. 

23 april
Vandaag na ruggespraak bij twee fysio-vrienden van Thomas een afspraak gemaakt met de fysiotherapeut. Aan hem uitgelegd wat mijn doel is en waardoor ik beperkt wordt hierin en dat er werk aan de winkel is. Maandag eerste behandeling en dan werken naar zo snel mogelijk, maar wel verantwoord, weer kunnen trainen. Verder vandaag via een prachtige omweg in contact gekomen met Laurens ten Dam; schoonzoon van de vorige burgemeester van Medemblik. En laat mijn moeder nou net die man gisteren gesproken hebben, ook over mijn missie voor juni. Met zijn medewerking en strikt voor het goeie doel, heb ik Laurens' telefoonnummer ontvangen en natuurlijk meteen gebeld. Een positieve reactie van Laurens op mijn verzoek om iets bij te dragen voor de veilingpagina, er komt een gesigneerd wielershirt mijn kant op. Best speciaal om zo direct het verzoek te kunnen doen en vooral zijn enthousiaste reactie is weer een steun naar 4 juni toe. Ook een toezegging van de manager van de Vacansoleil-ploeg voor een bijdrage, ik heb al geruime tijd contact met hem. De ploeg gaat volgend jaar met Kika op het shirt gaat rijden, een fantastisch statement van deze groep. Mogelijk volgt er voor Alpe d'HuZes nog een andere topbijdrage van de ploeg, als het doorgaat later meer. Al met al gaat het zonnetje ook mentaal weer schijnen na de hectiek en fysieke obstakels van afgelopen weken. Zaterdag is onze Merel jarig en wordt 8 jaar, daar gaan we dit weekend flink van genieten met mijn meiden, familie en vrienden.

22 april
Het menselijke lichaam is een raar iets. Als donderslag bij heldere hemel is Amy vanochtend wakker geworden en merkte dat de pijn in haar wang weg was. Zojuist heb ik Ayesha gesproken en Amy lacht weer, heeft weer staarten in, kan weer gapen en boertjes laten zonder pijn en heeft in de wind gelopen zonder sjawl om haar gezicht. Gebulderd van het lachen, Merel kan weer grapjes maken en wij zijn enorm blij. Wel op onze hoede en zeker van plan om de VU te laten onderzoeken, maar voor dit moment zijn we zielsgelukkig! 

21 april
Met Amy naar het ziekenhuis voor een uitslag die er nog niet blijkt te zijn. Toch wel een ontwikkeling want we worden doorverwezen naar het VU omdat de artsen er nu niet uitkomen. De medicijnen tegen de herpes blijken niet aan te slaan en dus loopt het spoor dood. Aangezien de pijn bij Amy niet is afgenomen, gaan we spoorzoeken in het VU waar we met spoed (deze of volgende week) een afspraak kunnen maken. Het heeft de domper van gisteren over mijn knie wel naar de achtergrond geschoven en met de ontstekingsremmers en de rust na zaterdag wordt de pijn in mijn knie in ieder geval snel minder. Dat is positief en tot de ontsteking weg is, ga ik me richten op herstel en romp- en armtraining. 

20 april
Slecht nieuws als ik bij de dokter ben want na een kort maar resoluut onderzoek aan de knie wordt ik even stil: ik heb een hardlopers/wielrennersblessure, het Tractus Iliotibialis Frictie Syndroom. Een pees die bij veelvuldige buiging van de knie over de dan uitstekende delen van het kniegewricht schuift en ontstoken is. Een vorm van overbelasting waarbij het wel raar is dat het alleen bij de rechterknie optreedt. Natuurlijk ben ik door meerderen gewaarschuwd hiervoor, maar nu achteraf bleek het aan het begin van mijn vage klachten al 'raak' te zijn geweest, terwijl die klachten toen niet echt ernstig waren en ook bij het binnen fietsen weggingen. Het devies is nu om de training te staken, met ontstekingenremmers de ontsteking onder de knie (leuk) te krijgen en dan weer voorzichtig te starten. De arts vind 4 juni best dichtbij en bij mij is er even geen lachje meer te bekennen. We spreken af dat ik me over twee weken weer meldt of als ik eerder wil, omdat de arts ook wel merkt dat dit voor mij een enorme tegenslag is en omdat ze snapt dat ik deelname aan Alpe d'HuZes niet laat glippen. Vanuit de auto naar mijn werk bel ik meteen Thomas, die mij dit weekend vertelde dat een van zijn vrienden fysiotherapeut is. Ik wil zo snel mogelijk weer aan de slag, zonder het risico te nemen om op 4 juni niet zes keer die berg te beklimmen en ik ga een strijdplan hiervoor maken. Meer dan zes keer zet ik uit mijn hoofd, maar ik ga er keihard voor knokken om op 4 juni de kracht én conditie die ik nu heb aan te kunnen wenden. Deze week staat dus in het teken van training van rug en armen, waarbij ik de knie de nodige rust geef en de ontstekingenremmers hun werk laat doen. Na zaterdag ben ik er wel van overtuigd dat ik erg diep kan en wil gaan en ik ga er vol voor. Morgen gaan we naar het ziekenhuis voor de uitslagen van de onderzoeken die Amy heeft gehad en dat is voor mij op dit moment eigenlijk veel belangrijker. Dat ik zes keer die berg ga beklimmen staat vast, maar eerst wil ik dat Amy van de pijn in haar gezicht af is.

19 april
Vandaag staat in teken van Merel's paardrijwedstrijd, waar Merel winstpunten pakt en wij genieten. Vannacht ben ik een paar keer met pijn in de knie wakker geworden en het zint me niets. Ik probeer dan ook een afspraak te maken bij de Huisartsenpost, maar omdat ik al anderhalve week hinder heb, is het 's nachts niet kunnen slapen blijkbaar niet dringend, dus dan morgen maar naar de huisarts. Ik kijk 's middags de 'echte' Amstel Gold Race waarin ik heel veel terugzie van de rit gisteren. Jammer dat Gesink het niet meer kan afmaken en ook jammer dat Kroon het niet haalt. Dan snel de fiets schoonmaken, want er is heel wat Limburgse modder meegekomen. Na een gezond avondeten en nog een paar wijntjes val ik snel in slaap.

18 april
We ontbijten, kleden ons aan, stoppen de zakken vol met energie repen en de andere benodigdheden en rijden dan met z'n drieen naar de start van Amstel Gold Race. Hier verzamelt zich een grote groep Alpe d'HuZessers en om kwart over zeven starten we onder gejuich aan de tocht. Al snel wordt er lekker tempo gedraaid en ik voel me lekker. Bij de eerste klim (Geulhemmerberg) ga ik lekker omhoog en wordt erg vrolijk als blijkt dat ik mijn knie niet voel. Verderop ben ik bij de enigste beklimming op kasseienstrook (Maasberg) zo bezig met het in het gootje rijden, dat ik vergeet te schakelen en sta geparkeerd. Snel weer op de pedalen en als een dolle door het peleton naar voren gereden om me weer bij de groep te voegen. Het draait lekker, er wordt lekker tempo gereden en ik kan goed meekomen. De eerste afdaling, na de Lange Raarberg, gaat top en ik geniet met volle teugen. Langzaam verdwijnt het idee van afstappen en we denderen over de Limburgse wegen op weg naar de eerste stop in Schinnen. Hier komt de groep weer een beetje bij elkaar en we rijden verder. Bij de Fromberg, na een prachtige lange afdaling van de Wachelderberg, kom ik voor het eerst even in de probleempjes en kan ik niet meer voorin meerijden. Geeft niets, want de Alpe d'HuZes groep is groot en dus kom ik niet alleen te rijden. Langzaam ga ik toch merken dat mijn linkerbeen meer werk doet dan mijn rechter; klaarblijkelijk ontzie ik deze toch een beetje. In Valkenburg volgt weer een stop en daar trek ik de arm- en beenstukken uit want het is toch warmer aan het worden en het zonnetje komt een beetje tevoorschijn. Mijn Alpe d'HuZes windjack doe ik ook uit, maar zodra we rijden blijkt het nog niet zo warm te zijn. Als we dan met weer de hele groep bij elkaar voor een stoplicht staan, ben ik beretrots hierbij te horen en is dat dan ook het duwtje om het windjack weer aan te trekken. De Geulhemmerberg en de Bemelerberg zorgen ervoor dat ik het tempo van de voorsten niet meer kan volgen en bij het derde verzorgingspunt kom ik dan wat later aan na 140 km en rust eigenlijk een beetje te kort, omdat de eerste groep weer vertrekt. Bij de eerste klim, de Loorberg, rij ik zij aan zij met Thomas, die last heeft van het niet opnemen van het eten en zich hondsberoerd voelt en we verliezen de voortrazende Alpe d'HuZesgroep uit het oog. In een ander groepje rijden we over de winderige plateau's richting Gulpen en ik voel me nog steeds redelijk goed. Na 180 kilometer begint mijn knie op te spelen en zit ik er niet echt heel fris meer bij met een zware klim naar het Drielandenpunt waar het inmiddels begint te regenen. Na een plaspauze stappen we weer op en voor het eerst heb ik het even gehad. Thomas is weer opgeknapt maar blijft bij me rijden, super. De lange afdaling richting Vaals is top en ik geniet ondanks het afzien tijdens de klimmetjes. Na de laatste stop en een sanitaire stop begint het echt te regenen en ik trek de armstukken maar weer aan en we starten aan de finale, nog 50 kilometer en 7 van de 19 beklimmingen te gaan en het wordt zwaarder en zwaarder. Op de Kruisberg raak ik even, vlak nadat Michael Boogerd in een ons onbekend team ons passeert, in een gat in het asfalt en moet snel uit de pedalen om niet echt te vallen. Ik sta weer, klik mijn linkervoet weer vast en als een pasgeboren hertje, wankel ik weer in gang; niet makkelijk om met een stijgingspercentage van 13% en 205 kilometer in de benen vanuit stand weer weg te fietsen, maar het lukt. Na de gladde afdaling worden we nog even aangehouden door de politie omdat we in een groep van ongeveer 20 renners de rotonde afsnijden. De startnummers worden opgenomen en wie weet volgt er nog een, terechte, boete. Ik begin nu de knie echt te voelen, maar ben al zover, dat ik niet meer ga afstappen, al begint het linkerbeen het harde compenseren wel een beetje zat te raken. Na de Eijserbosweg, Huls, Bergseweg waar Thomas lek rijdt komt nog een keer de Fromberg waar ik wel goed tegenop kom, maar de pap zit in de benen. Na een lange afdaling en extra rondje is het tijd voor de laatste beproeving als rijdend langs de camping de Keutenberg al te zien is. Zo ook de velen die als stipje ploeterend tegen deze korte maar krachtige klim oprijden. Achter me hoor ik iemand zuchten en steunen bij de aanblik maar we moeten er toch overheen. Thomas zet zo hard aan dat hij op de tijdwaarnemingsmatten slipt en ik heb halverwege voor het eerst het idee vrijwillig even te gaan lopen. Heel blij ben ik dat ik dat niet heb gedaan en met een linkerdij die zo strak als een boog staat kom ik er tegenop en het voelt als overwinning. Dan afdalen richting Valkenburg waar ik glunderend de Cauberg oprij en trots bovenop mijn arm om Thomas gooi. Vanochtend nog gedacht aan een korte rit, maar nu heel blij dat ik de 250 kilometer volbracht heb. Een gemiddelde van 25.7 km per uur, totaal negen uur en drie kwartier op de fiets gezeten, goed afgedaald en redelijk kunnen klimmen. Dat de knie nu zeer doet, deert even niet. Nadat we de bike-chip hebben ingeleverd, rijden we naar het huis van Remy waar een douche hoognodig is. Als ik Ayesha bel met de mededeling dat mijn benen zwart zijn van afscheiding sok tot afscheiding racebroek, blijkt dat het in het noorddeel van Nederland prachtig weer was, in schril contrast tot het rotweer en regen dat wij, vooral het tweede deel van de dag, hadden. De douche is dan ook verfrissend en daarna eten we samen met Remy en Frank nog even lekker. Ik besluit om toch naar huis te rijden vanavond en niet bij Rempt in Schin op Geul te crashen; heb met de pijn in mijn knie, Merels paardrijwedstrijd morgen en Amy's toestand behoefte om naar huis te gaan. Om 23.00 uur zijn we bij Thomas' huis waar ik nog even een kop koffie drink, de laatste uit het pak waarvoor mijn dank Barry, en om 24.00 uur stap ik thuis binnen. Vol verhalen, met enorm veel plezier en voldoening terugkijkend op een prachtige dag en enorm gezellig verblijf in Valkenburg bij Remy en Marie-Hèlene. Een glaasje wijn en dan naar bed, waar ik aan de binnenkant van mijn ogen de dag nog een keer beleef.

17 april
Vandaag eerst Merel naar school gebracht, Amy slaapt bij opa en oma, en dan stap ik in de auto om naar Limburg te rijden. Eerst haal ik nog even arm- en beenstukken omdat de weersvoorspellingen voor morgen de keuze qua kleding niet echt duidelijk maken. Nadat ik Thomas oppik duiken we het nederlandse vrijdagverkeer in; filerijden dus. Als we pas om 14.30 aankomen in Valkenburg, worden we warm en gastvrij onthaald door Remy en Marie Hèlene en hun dochtertjes. Frank was er een uur eerder als en met een gezellige middag, lekker eten, het ophalen van de bike-schip en deelnemersnummers, heerlijk avondeten (pasta) en nog een gezellige nazit sluiten we na een proost bij een glaasje rode wijn de dag af en gaan slapen. Eerst nog even de kleding klaarleggen, bidons vullen en dan naar bed. Morgen om zes uur 's ochtends vroeg opstaan en ik stel me in op vroeg afstappen omdat de knie nog niet echt lekker voelt.

16 april
De Cube is nog niet binnen en dus wordt vandaag de Jan Janssen nog een keer goed nagekeken. Vanavond maar even op de Tacx gestapt om te kijken hoe de knie het houdt. En dat valt niet mee. Ik voel m ook op de binnenfiets maar was vandaag wel voor het eerst sinds maandag pijnvrij. Tijd voor een commitment met mezelf; ik ga morgen naar Limburg, neem een rustige dag en start zaterdagochtend voor de Amstel Gold Race. Als ik ook maar hinder van noemenswaardige aard ervaar en het gaat niet snel over, stap ik af. Nog maar 49 dagen te gaan en ik moet er niet aan denken komend weekend deelname aan Alpe d'HuZes in gevaar te brengen. Optimistisch stap ik morgen om 9.00 uur in de auto om Thomas op te halen en samen naar Limburg af te reizen. Daar samen met Frank een rustige dag doorbrengen zonder fiets, overnachten bij Remy en zaterdag om 07.00 uur aan de start. Zondag waarschijnlijk een verslag.

14 april
Amy gaat vandaag weer naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. De antibiotica slaat niet aan en ze heeft erg veel pijn gehad. Het mooie weer dit weekend helpt wel wat mee, maar de wind doet bijvoorbeeld pijn. Het wordt een lange dag en om 14.30 besluit ik naar het ziekenhuis te gaan want er staat een ruggepunctie op het programma en misschien een MRI met contrast. Geen pretje voor Amy en ik kan mijn kop er dan ook niet bij houden op het werk en wil er bij zijn voor haar. Amy doet het superdapper en doorstaat de ruggeprik zonder huilen. Nadat de eerste uitslagen niets opleveren wordt de pijnmedicatie verhoogt en wordt behandeling tegen herpesinfectie (koortslippenherpes) opgestart. Volgende week terugkomen om de uitgebreide uitslagen van de lumbaalpunctie te horen, tenzij het eerder slechter gaat. Beetje uitgeblust gaan we naar huis, eten gezellig en dan gaan de meiden naar bed, waar ze direct in slaap vallen. Ik besluit ondanks de pijn in de knie gisteren en nasleep vandaag, maar gezien de volle benen van gisteren, toch op de Tacx te stappen voor een uurtje herstel. En mijn vermoeden dat de pijn op de Colombo niet terugkomt wordt bevestigt, dus bij de Cube zal dit ook zo zijn aangezien die dezelfde maat heeft. Dus hopen dat de Cube snel komt, graag voor Amstel Gold Race.

13 april
Tweede paasdag en we schuiven aan voor een gezellig paasontbijt als ook Thomas in Grootebroek aanschuift. Hij is vanuit Alkmaar hierheen gereden want vandaag gaan we samen een rondje Markermeer rijden. Na een gezellig en lekker ontbijt, worden de rugvakjes volgestopt met repen en broodjes met honing en banaan en met volle bidons rijden we weg. Zij aan zij rijden we met lekkere snelheid en de wind in de rug de Lelystaddijk over waar halverwege toch de rechterknie weer een beetje opspeelt. Op de Oostvaardersdijk verstel ik even mijn zadel en dat helpt, al moet ik vanaf dan een houding vinden om de rug te ontlasten. Met de wetenschap dat ik op mijn binnenfiets geen problemen met knie of rug heb, kan ik dan ook niet wachten op de Cube. Als we bij de A2 rijden richting Muiden, gaat Thomas nog even een gevecht aan met een snelle tandem en dan draaien we na Muiden langs het kanaal waar de wind recht van voren komt. Hier zet Thomas, ondanks het feit dat het even bijkomen was, even de turbo erop en ik kan ternauwernood zijn wiel houden, laat staan dat ik over kan nemen. Na de twee bruggen draaien we richting Ransdorp waar we voor het eerst kop-over-kop gaan rijden. Prachtig, of 'mooi' zoals Thomas telkens zegt als hij mij overneemt en we rijden over Zunderdorp, Broek in Waterland en Monnickendam richting Edam. Daar komen we echt vol in de wind, toch ongeveer kracht 3-4, en rijden we kop-over-kop richting Oosthuizen en vlak voordat we hier zijn moet ik toch afhaken. Samen vullen we de bidons nog even bij en Thomas rijdt daarvandaan naar Alkmaar en ik mag nog 38 kilometer in dit prachtige weer rijden. Helaas krijg ik in Hoorn echt last van mijn knie en tandenbijtend rij ik naar huis maar het tempo is er een beetje uit. Bij Hoorn stond het gemiddelde nog op 29.4 km per uur maar na vijf uur knijp ik na precies 5 uur rijden de remmen in en mag toch blij zijn met deze rit. Een gezellige rit waarin we van alles hebben besproken, een heerlijk zonnetje en dus 'mouwtjes' op de armen en met een gemiddelde van 29.2 km per uur mag ik niet ontevreden zijn. De knie protesteert echter en ik neem dan ook een rustige week voordat ik vrijdag naar Limburg afreis voor de Amstel Gold Race. Ik haal de meisjes op in Medemblik en ook zij hebben een leuke dag gehad en vertellen honderduit over hun bezoek aan de Caravanboulevard in Heerhugowaard. Ayes heeft avonddienst, maar ik denk niet dat ik de ogen open kan houden tot ze thuiskomt. 

12 april
Vandaag ligt in een groot deel van West Friesland de West-Friesland op Zondag op de mat, met op de voorpagina het artikel dat Annemieke Ooms over mijn deelname aan Alpe d'HuZes heeft geschreven. Een mooie weergave van een heel openhartig gesprek vorige week. Onderstaand kun je het hele artikel lezen. Na een gezellig paasontbijt heb ik met Rempt een mooi rondje gereden. Twee uur D1 stond op het programma, geen hoge snelheid dus, maar wel een zonnig ritje met vooral een lekkere tweede helft windje mee. Verder lekker op de bank Parijs-Roubaix bekijken en een gezellige eerste paasdag.

 

11 april
Merel heeft schoolvoetbal en Ayesha begeleidt het team, dat na een spannende finale de tweede plaats haalt. Merel is enthousiast maar wel moe, heeft dan ook erg veel meegerend en zelfs een winnende goal gescoord. Ayes heeft dan avonddienst en ik besluit mijn hersteltraining van een uur buiten in de achtertuin te doen; heerlijk in het zonnetje terwijl Merel bij de buren speelt en Amy zich rustig houdt. Het is heerlijk weer en na een enorm gezellige dag, slapen de meiden snel en ik ga lekker een filmpje kijken.

10 april
Vandaag voor Amy een dagje dokter, tandarts en ziekenhuis want sinds afgelopen maandag heeft ze enorme oorpijn en dat is in de loop van de week uitgebreid naar haar hele rechterkant van het gezicht. Aangezien de antibiotica niet aanslaat, gaat ze de hele mallemolen in inclusief bloedonderzoek en mri-scan. De artsen vermoeden een ontsteking of overgevoelige gelaatszenuw en krijgt Amy pijnmedicatie en antibiotica. We hopen er maar het beste van, maar na de dystrofie afgelopen najaar, zit de schrik er goed in. Gelukkig wilde Ayes d'r collega langer blijven totdat Ayes d'r avonddienst kon starten en stonden opa en oma klaar om Merel op te vangen. De meisjes vallen dan ook als een blok in slaap na deze dag en ik stap op de fiets voor een intervaltraining. Mijn hoofd is er na vandaag niet helemaal bij, maar toch stap ik na 15 minuten warming up en cooling down met daartussen 6 rondjes van 5 minuten D3 en 2 minuten D1 lekker moe af.  

8 april
Een rustige avond met een rustige hersteltraining van een uur. Langzaam bouwen we naar de Amstel Gold Race volgende week zaterdag. Blijft een gek idee dat ik vorig jaar deze tijd als wens had ooit ook de Amstel Gold Race 100 kilometerversie te rijden maar volgende week rij ik de 250 kilometerversie als voorbereiding op Alpe d'HuZes. De benen zijn trouwens weer helemaal in orde zo blijkt vandaag.

7 april
Vanavond een duurtraining van drie keer een half uur (D1/D2/D1) op het programma. Gisteren heb ik toch best hinder gehad van de aanhechtingen in mijn knieen, waarschijnlijk als gevolg van mijn training zondag en het verhogen van het beentempo. Hierdoor een beetje benauwd te starten, maar als snel blijkt dat er bij het fietsen geen last meer is. Verder vandaag de digitale versie van het interview gehad. Klik hieronder en lees het interview dat gisteren in het NHD stond.

6 april
Vanochtend snel de krant uit de bus gehaald en het is een prachtig artikel geworden in het Noord Hollands Dagblad; binnenkort op de Media-pagina te zien. Het goeie gesprek zaterdag met de juiste toon en boodschap weergegeven door Michiel Snik. Een leuke foto waarbij mijn blik al wat vrolijker staat dan op de Veilingfoto; ik moest aan het gastenboek denken toen deze genomen werd. Vandaag geen training en dat voelt maar goed ook, want na het 4 uur op snel beentempo rijden van gisteren, protesteren de aanhechtingen van mijn kniebanden een beetje. Wel een fotosessie vandaag want bij het interview van afgelopen vrijdag moet ook een foto. Onderstaand vast een voorproefje hiervan en als ik hier niet vrolijk kijk...

5 april
Ayesha gaat, nadat Amy en Merel weer thuis zijn, met ze naar Almere om aan de bruidsmeisjes-jurkjes van de meiden te werken. Ik stap op de fiets om 4 uur lang te trainen. Het is maar windkracht 2, het is mistig, maar verder prima fietsweer. Omdat ik naar Almere wil en toch vier uur wil trainen, besluit ik over Hoorn, Abbekerk, Medemblik en Andijk naar Enkhuizen te rijden, waar ik de dijk oprij. Halverwege de dijk breekt het zonnetje door en blijkt er nieuw asfalt te liggen; wat is fietsen toch lekker. Ik hou mijn beentempo en hartslag in de gaten maar ook qua snelheid mag ik niet klagen. In Lelystad neem ik de Oostvaardersdijk waar ik veel fietsers tegen kom, heel veel in korte broek en korte mouwen; naderhand blijkt het in Flevoland al vanaf de ochtend zonnig te zijn. Na precies vier uur en 115 lekkere kilometers stap ik bij Henk en Yvonne de tuin binnen. Ik zie daar Devolder prachtig de ronde van Vlaanderen winnen en we eten daar gezellig mee en als we om 20.30 uur thuiskomen gaan de meisjes lekker slapen en kijken wij nog wat tv.

4 april
Vandaag een interview bij het Noord Hollands Dagblad met twee andere deelnemers aan Alpe d'HuZes. Aangezien Ayesha de auto heeft ga ik op de fiets naar de redactie in Hoorn. Harde wind west en een beetje tijdsdruk laten mij flink doortrappen zonder dat ik op de hartslag let, stiekum toch en dus D3. Jammer dat de kilometerteller het niet doet want het batterijtje is op. In Hoorn tref ik Jan van Dorp en Louis Helsloot, twee routiniers als het om Alpe d'HuZes gaat en Michiel Snik interviewt ons. Eerst wordt er een foto genomen buiten waarvoor ik mijn afspraak schend; ik had me voorgenomen pas in Alpe d'HuZes tenue te rijden als ik het volbracht heb, maar voor de foto heb ik onder mijn lange kleding toch mijn reservetenue voor 4 juni, de kleding van 2008, aangetrokken. Het wordt een heel mooi gesprek waarin Jan en Louis dieper ingaan op wat Alpe d'HuZes met hun gedaan heeft en waarin Michiel mooie vragen stelt en enorm op de hoogte is van het evenement; hij volgt het al vanaf het eerste jaar. Ik kijk uit naar het artikel en nu nog meer naar 4 juni. Na het interview besluit ik nog een klein rondje te fietsen en op de terugweg even het batterijtje te laten vervangen. Dan in huis flink opruimen en Merel's rolgordijn ophangen. 's Avonds heeft Amy een slaapfeestje bij Chiara en Merel wil graag naar de Kerkeveiling; Ayes en ik gaan gezellig uit eten, da's al veel te lang geleden.

3 april
Vanmiddag een interview gegeven voor West Friesland op Zondag. Een heel leuk gesprek over Alpe d'HuZes. Al pratende realiseer ik me dat ik Alpe d'HuZes leef, adem en eet en dat dat een goed gevoel geeft. Ik hoop dan ook dat dit zo over zal komen op de lezers en dat het zijn effect heeft. Vanuit mijn werk ga ik op de fiets naar huis want het is schitterend weer en ik heb twee-en-half uur D1 op het programma staan. Aangepaste route terug dus, want anders maak ik de tijd niet vol. Dus vanuit Zaandam over Purmerend, Kwadijk, Edam, langs de dijk naar Hoorn met bij Scharwoude een extra rondje over Avenhorn en dan in een streep naar huis. Heerlijk in korte broek en korte mouwtjes en weer moeten wennen aan het dichthouden van de mond om niet teveel proteine in de vorm van muggen en andere vliegertjes binnen te krijgen. Goed gelet op het hoog houden van het beentempo, ben ik toch best tevreden als ik na 73 kilometer in twee uur en drie kwartier trappelen thuiskom. Nog even lekker met Ayes kletsen en dan morgen een interview voor het Noord Hollands Dagblad in Hoorn; ik ga op de fiets en ik denk dat ik er een klein tochtje, buiten het schema om, aan vast plak, want Ayesha gaat naar Amsterdam en de meiden wilden wel graag naar opa en oma. 

2 april
Ayesha is vandaag jarig en we wachten tot ze thuiskomt van haar nachtdienst, zingen voor haar en geven haar leuke cadeautjes. Als ik de meisjes naar school ga brengen, gaat Ayes lekker naar bed. Verder vandaag geen training maar wel weer een enorm leuke bijdrage voor de Veilingsite. In de eerste week juni komt het boek uit van Thomas (zie ook mijn links pagina) en de uitgever, AW Bruna, telt 5 gesigneerde boeken ter beschikking. Vanaf vandaag kan ook hierop geboden worden, en mocht je het boek gewoon kopen in de boekhandel, bedenk dan dat er per verkocht exemplaar 1 euro naar Alpe d'HuZes gaat. Hieronder vast even hoe het boek eruit komt te zien.

1 april
Vandaag een hersteltraining gedraaid. Een uur onder D1 maar vandaag op aanraden van Thomas op hoger beentempo; dat is wennen. Had af- en toe het idee dat de fiets onder mijn bips weg zou rijden of dat ik van het zadel zou stuiteren. Maar toch lekker getraind. Verder vandaag gemerkt dat er steeds meer steun en aandacht voor Alpe d'HuZes komt, dat het steeds meer gaat leven. Zo stond er vandaag een mooi stukje in de Spits en werd ik hier door meerdere mensen op geattendeerd. Omdat ik nog een aantal toezeggingen heb gekregen voor de veiling en omdat er binnenkort in de (regionale) media ook aandacht voor komt, heb ik besloten de sluitingsdatum te verplaatsen. Uiteraard met als doel om de veiling nog succesvoller te maken, is de sluitingsdatum verplaatst naar 18 juni. Morgen is mijn kanjer Ayesha jarig; ze heeft nachtdienst en wil nog wel eens de site even checken, dus geen details.

31 maart
Thuisgekomen wordt ik door Merel verrast; ze heeft haar bril vandaag gekregen en is er beretrots op en het staat prachtig, wat een prachtmeid. Voor vandaag staat een intervaltraining op het programma. Aangezien ik wat later thuis ben, zie ik er, ondanks het prachtige weer, toch maar vanaf om deze buiten te draaien. Als het straks nog wat langer licht is, kan ik intervaltrainingen natuurlijk uitstekend op de Lelystad dijk doen. Vanavond toch maar op de Tacx; kwartier warming up en cooling down in D1 en dan daartussen 10 rondjes van ieder 3 minuten extensief en 1 minuut D1. Afgepeigerd en helemaal leeggezweten stap ik, als het inderdaad buiten al een beetje donker is, van de Colombo af. Ayesha heeft nachtdienst en gaat naar haar werk en ik werk mijn mail nog even bij. 

30 maart
Vanavond een vergadering van mijn werk en te kort tijd om naar huis terug te gaan, te trainen en weer naar mijn werk te gaan. Gezien de zware training gisteren wil ik toch de hersteltraining draaien en dus de Tacx en de Colombo in de achterbak gegooid, zodat ik rustig in ons magazijn mijn uurtje afwerk zonder tv of andere afleiding. 

29 maart
De meiden zijn bij opa en oma blijven slapen, want opa is vandaag jarig, Ayesha moet werken en ik heb een bloktraining van vierenhalf uur af te werken. Kwart over negen stap ik op de fiets voor een kwartier D1 en dan 4 blokken van 15 minuten D3, 30 minuten D2 en 15 minuten D1, om tenslotte nog 15 minuten D1 uit te rijden. Ik start richting Hoorn. Vanaf Hoorn rij ik door Dirkshorn, Obdam, Heerhugowaard, Broek op Langedijk, Oudkarspel, Tuitjehorn, Petten en t'Zand naar Den Helder. Er staat een onbarmhartige noorderwind kracht 5-6 en dat zorgt dat het tempo in D1 en ook D2 niet echt hoog komt. Vanaf Den Helder krijg ik m in de rug en rij ik weer lekker richting het Amstelmeer. Daar draai ik richting Den Oever waar ik de wind schuin tegen heb, met als gevolg dat ik binnen de D1 en D2 niet te hard ga omdat ik anders over de bovengrens ga. Vanaf Den Oever is het wel weer genieten en ik blaas richting Medemblik, het einddoel. Met een korte omweg via Wieringerwerf rij ik precies na vierenhalf uur en een kleine 120 kilometer bij mijn ouders de achtertuin in. Even douchen en dan nog een gezellige middag met een welverdiend biertje; het is tenslotte een verjaardag. Thuisgekomen de kleren uitgewassen en dan ploffen Ayes en ik op de bank. 

26 maart
Ayesha heeft avonddienst en ik stap als de meiden naar bed zijn op de Tacx om drie uur D1 duurtraining af te gaan werken. Met de film Mirrors op draai ik mijn kilometertjes weg en met wat dipjes, de film is niet zo en ook staat de Tacx me intussen een beetje tegen, stap ik om 23.00 uur af en wacht nog even op Ayesha. Morgen komen Jeroen, Sacha en Isa eten en zaterdag wordt er ook niet getraind. Misschien morgen nog wel wat nieuws te melden.

25 maart
Gisteren een goed feestje gehad waarbij ik even van mijn strikte dieet en doordeweekse geheelonthouding afwijk. Het is laat geworden gisteravond en ik ben een beetje blij dat ik vandaag geen training op het programma heb staan. Vandaag valt ook het mooie wielershirt van Martijn Maaskant in de brievenbus. Verder heeft Amy haar partijtje en mag ik voor het culinaire gedeelte zorgen; de vetpan doet zijn werk goed en morgen ga ik weer gezond verder.

24 maart
Vandaag lekker thuis want onze oudste dochter Amy is vandaag 10 jaar geworden. Nadat we de meiden met de tractaties naar school hebben gebracht stap ik voor een uurtje herstel op de Tacx. De postbode komt met een stapel verjaardagskaarten, maar ook een klein cadeautje voor de actie; Thijs Al, één van de iconen van het veldrijden, schenkt een prachtig gesigneerd shirt voor de veiling. Vandaag is het feest en wordt er niet meer gefietst.

23 maart
Vandaag een intervaltraining van ruim anderhalf uur voor de boeg. Ik heb erg veel zin om te trainen na het weekend en stap als de meiden op bed liggen op de Tacx. Kwartier D1 warming up waarna 8 rondjes van 6 minuten D3 en 2 minuten D1, waarna tenslotte nog een kwartier D1 cooling down. Het verloopt erg lekker, wel zwaar, maar dat voelt alleen maar goed. Morgen ben ik vrij en doe alleen 's ochtends een uurtje hersteltraining maar verder staat de dag in het teken Amy, want die wordt morgen 10 jaar! 

21 maart
Als ik opsta is er het stralend weer en snel ga ik boodschappen doen voor morgen, als Amy haar verjaardag vast een beetje viert. Na de boodschappen gaan we naar Nan om mijn fiets op te halen. Dat is ook echt zo maar Amy weet niet dat ze vandaag haar fiets al krijgt in plaats van dinsdag, als ze echt jarig is. Amy straalt ervan en zodra we thuis zijn kleed ik me om om te gaan trainen. Drie uur staat op het programma met hierin 8 keer een kwartier D2 met een rpm van 60, dus een omwenteling per seconde. Ik haal Rempt op en we rijden al snel richting Andijk en daarvandaan via Medemblik, Nieuwe Niedorp, Noord Scharwoude en Alkmaar richting Heerhugowaard. Het gaat met windkracht 3 tegen toch erg lekker en de spanning staat lekker op de dijen als we een draai maken en de wind in de rug krijgen; puur genieten geblazen. Van het weer maar zeker ook van het buiten fietsen. Om het schema bij te kunnen houden, dus de tijd, de hartslag en de snelheid en ondertussen ook nog met elkaar te kunnen praten heb ik bedacht om het schema op nonpermanent stickermateriaal te printen en dit op mijn buis te plakken. Werkt als een zonnetje. Na ruim drie uur zijn we thuis en hebben we er ongeveer 86 km opzitten. Amy heeft een partijtje bij haar vriendin Manon en Ayesha helpt daarbij haar vriendin Sylvia. Ik heb een gezellige middag met mijn vriendin Merel en we maken vast de tuinset schoon voor morgen en eten lekker pizza. Een gezellige dag!

 

 

19 maart
Vanochtend met de trein en fiets naar Zaandam gereden want ik heb besloten mijn training vandaag buiten te doen. Twee uur training met hierin een twee rondjes D1/D2/D3/D2/D1. Er staat een behoorlijke noordoostenwind en dus heb ik de hele weg wind tegen. Dit zorgt ervoor dat ik in de lage zones geen hoog gemiddelde kan draaien en na twee uur ben ik thuis. Snel de fiets nog even naar de fietsenmaker want de achterderailleur blijft af- en toe hangen. Daar schuift Menno mij een leuk nieuwtje onder ogen; de Cube Agree die ik besteld heb is in het blad Fiets in zijn prijsklasse de absolute Racefiets van het Jaar geworden. Ik kon al niet wachten en nu helemaal niet meer. Verder heb ik gisteren via de veilingsite contact gekregen met enorme Kai Reus fan die de strijd tegen kanker wil steunen; Kim uit Missouri volgt Fietsen Met Een Missie. Nu dus ook internationale steun. Welcome Kim, hope you'll keep following my mission atleast till the 4th of June. 

18 maart
Vanavond een rustige hersteltraining van een uur. Ook weer een item toegevoegd op de veilingpagina, het shirt dat Martijn Maaskant heeft toegezegd. Binnenkort een foto van het shirt. De voorlopige opbrengst van de veiling heeft inmiddels de magische grens van 1.000 euro overschreden en binnenkort volgen de regels van het spannende slot van de veiling op de site. Klik HIER om ook eens op de veilingpagina te kijken.

17 maart
Vandaag weer een prachtig item ontvangen voor de veilingsite. Vorige week ontving ik een mail dat Kai Reus van Rabobank graag zijn steun wil geven aan Alpe d'HuZes en vandaag lag er een prachtig gesigneerd shirt met een succeswens op de mat, het shirt dat Kai droeg op 1 maart in Almeria. Vanavond na het 10 minutengesprek op school (de meiden gaan als een tierelier) snel de Tacx opgestapt want ik heb het nieuwe schema ontvangen van Thomas. Vanavond staat er twee uur training op het programma waarin een half uur D1, drie keer twintig minuten (D2, D3, D2) en een half uur D1. Vooral de twintig minuten D3 hakken er behoorlijk in, maar na twee uur stap ik met een goed gevoel van de fiets. Lekker getraind en goed diep gegaan. Komende weken staan in het teken van voorbereiden op Amstel Gold Race met een paar beuktrainingen voor de boeg; heerlijk.

 

15 maart
Grijs en grauw buiten en bovendien een harde wind uit het noordwesten, niets van het voorspelde lenteweer. Geen ramp, zolang het maar niet de hele tijd gaat regenen, want vandaag staat een duurtraining van vier uur D1 op het programma. Rempt meldt zich om mee te rijden en ik druk hem op het hart dat ik echt op mijn hartslag in D1 ga rijden en dat de ervaring leert inmiddels dat er dan geen sprake van flink doorrijden is. Dit schrikt Rempt en Tiemen niet af, want met name Rempt moet ook in training voor zijn deelname aan Amstel Gold race en wil kilometers maken. Als we langs de dijk in Enkhuizen rijden, blijkt al snel dat de wind een slechte is voor de snelheid; kracht 5-6 en zodra ik mijn kop in de wind zet, moet ik het tempo tot ongeveer 21-22 km/u laten zakken om niet over mijn zone te gaan. Plichtsgetrouw maar met enige tegenzin, zet ik me achter Rempt en hij gaat een boel kopwerk doen. We rijden ruim twee uur tegen de wind in. Via Onderdijk, Midwoud, Benningbroek en Abbekerk komen we uiteindelijk voorbij Kolhorn waar ik even mijn hartslag voor lief neem en een klein tijdje op kop ga rijden omdat Rempt langzaam moet passen. Geen wonder na zo'n tijd en ik ben blij dat hij dit 'knechtenwerk' voor zijn rekening wil nemen; zo rijden we niet alleen vier uur, maar ook nog een acceptabele afstand. Het op kop rijden voelt enorm lekker en ik knal er lekker tegenaan; even de teugels los. We draaien dan om en de rest van de rit doen we precies in de omgekeerde richting, dezelfde route. Tiemen rijdt nog even lek bij Midwwoud, maar dat euvel is binnen 5 minuten opgelost. Na ruim vier uur rijden we Grootebroek in en halen we op een haar na de 100 kilometer. Een lekkere rit, al zal ik geen fan worden van dit soort D1-ritten; het gevoel om met de handrem erop te moeten rijden zint me niet maar het hoort erbij. Ik heb me goed geconcentreerd op het gelijkmatig krachtzetten en op het uit de wind rijden in het wiel van de voorganger. Ook dat moet je ontwikkelen denk ik dan maar. Komende week krijg ik een nieuw schema waarbij Thomas een aantal beuktrainingen voor me in petto heeft. Misschien kan ik komend weekend wat 'terugdoen' voor Rempt.

13 maart
Had overdag spijt dat ik niet met de fiets in de trein naar Zaandam was gereist om na een dag werken de training onderweg naar huis af te werken. Dus vanavond op de Tacx voor een duurtraining van twee uur D1 met hierin vier keer een kwartier D2. Ayesha had Parijs-Nice opgenomen en dus heb ik onder het genot van de prachtige etappe waarin Contador zijn enorme overwicht toonde, de training afgewerkt. Trainen ging enorm lekker en ik heb dan ook erg veel zin om zondag naar buiten te gaan; schijnt mooi weer te worden. Dat mag ook wel want er staat vier uur D1 op het programma en dan kan het maar beter mooi weer zijn; wordt een sight-seeing tocht.

11 maart
Vandaag zijn mijn ouders 40 jaar getrouwd en als verrassing zetten we daar om 07.30 een prachtig ontbijt, een mooie bruidstaart en een bruidsboeket neer. Dan meteen weer naar huis om de kinderen naar school te brengen en een uur herstel te draaien op de Tacx, na de pittige interval van gisteren niet overbodig. Als de meiden uit school komen gaan we meteen weer naar Medemblik waar we gezellig de rest van de dag en de avond doorbrengen. Rustig dagje dus. 

10 maart
Vanavond hervat ik de training en er staat meteen een pittige intervaltraining op het programma. Kwartier D1 warming up en dan 8 rondjes van ieder 5 minuten D3 en 2 minuten D1 waarna wordt afgesloten met een kwartier D1 cooling down. Na bijna anderhalf uur stap ik bekaf van de Colombo, maar wel voldaan. Herstellen naar D1 na de vijf minuten D3 gaat goed en ook het beentempo kan ik erg hoog houden. Wel krijg ik in de laatste twee rondjes pijn in de bovenbenen, maar dat is voor mij alleen al een teken dat ik niet lui aan het trainen ben. Morgen een uurtje hersteltraining op de Tacx. 

8 maart
Na een goeie nachtrust stap ik vandaag weer 's op de fiets. Niet om te trainen, maar om gewoon even te kijken wat het weekje ziek zijn met de conditie heeft gedaan. Er staat een knalharde westenwind en samen met Rempt, Arjan en Tiemen gaan we er toch tegenin. De benen voelen niet echt sterk en ik doe dan ook niet alleen maar kopwerk want ik wil niet de hele tijd 'in het rood' rijden. Als we bij Berkhout zijn, vind ik het welletjes en draaien we met de wind in de rug. Dan gaat het ineens erg lekker en met z'n vieren rijden we in straf tempo terug naar Grootebroek. Een lekker ritje van 35 kilometer hebben laten zien dat mijn conditie een best deukie heeft opgelopen, maar ook dat ik het heerlijk vind om weer te fietsen. Dus zodra het nieuwe trainingsschema er is, ga ik er weer vol tegenaan. We gaan op verjaardag bij Peter en Ayes heeft avonddienst. Na het eten van pizza's breng ik Merels' vriendinnetje Maxime thuis en zijn de meiden klaar om naar bed te gaan. Ik werk nog even e.e.a. bij en dan ga ik ook maar naar bed; morgen weer werken en ik wil weer fris beginnen. Ohja; het bericht in het gastenboek is van Yuri van Gelder!

7 maart
Na bijna een week lamlendig te zijn geweest, op tijd opgekrabbeld en om zeven uur in de auto gestapt richting Apeldoorn. De tweede deelnemersdag voor Alpe d'HuZes is vandaag en daar wil ik zeker bij zijn, al heb ik besloten om mijn fiets thuis te laten om te voorkomen dat ik na een te inspannende rit zondag weer de lappenmand in kan. Onderweg haal ik Thomas in Amsterdam op en een gezellig uur later betreden samen met Frank het schitterende nieuwe Omnisport. Gezien het enorme aantal deelnemers dat vandaag komt, is de dag in twee delen opgesplitst en wij nemen deel aan het ochtendprogramma. Zoals ook op 8 november is het een enorme emo-trip. De bezielende presentaties van Coen van Veenendaal en Peter Kapitein doen hierin het inleidende werk. Enorm indrukwekkend is het verhaal over Ron en Corien; twee harsvrienden waarvan Corien heel snel na de diagnose kanker de strijd moet opgeven en waar Ron een afspraak maakt met Corien terwijl zij in het hospice ligt; ze treffen elkaar boven op de Alpe d'Huez op 4 juni. Als Coen dan ook een opname afspeelt van Hallelujah, het nummer van Leonard Cohen, maar uitgevoerd door de zoon van Corien (zoals ook op haar begrafenis) dan schieten velen vol. Als de microfoon rondgaat, kan iedereen zijn of haar persoonlijke motivatie geven van deelname aan Alpe d'HuZes en die liegen er niet om. Het is anderhalf uur met een lach en een traan, meerdere. Hierna gaan Frank en Thomas meedoen aan de fietsrit en tref ik Myrthe, Jan en Renée. Myrthe is 13 jaar en rijdt dit jaar met haar vader Jan zes keer de Alpe d'Huez op onder andere voor haar buurvrouw Carryanne die aan kanker lijdt. Samen met haar moeder Renee staan ze trots bij de prachtige fiets die Gazelle als sponsoring aan Myrthe schenkt en die later voor het doel geveild zal worden. We hebben een heel leuk gesprek over wat er allemaal op ons afkomt en wat er bij Alpe d'HuZes komt kijken. Hieronder een foto met Myrthe en Jan bij de fiets. Daarna ga ik kleding passen want eind deze week moet ik mijn koerstenue voor Alpe d'HuZes bestellen en vandaag kan gepast worden. Nog een tijdje bij de Baanclinic gekeken als Frank en Thomas terugkomen en we langzaam weer huiswaarts gaan. Op de terugweg praten Thomas en ik nog volop over het programma tot juni, de training tot dan toe, Amstel Gold Race, maar ook heel andere dingen. Ik haal, nadat ik Thomas in Amsterdam afzet, Amy op bij opa en oma in Purmerend; Amy wordt volgende week 10 jaar en is met oma Monique wezen winkelen om een hele outfit uit te zoeken die ze van oma krijgt en heeft aansluitend met opa en oma gewokt. Thuisgekomen nog lekker gekletst met de meiden en ze gaan (te) laat naar bed. Met Ayesha praat ik nog bij over de dag en ik probeer het gevoel over te brengen. Als ik Hallelujah, in de uitvoering van Jeff Buckley, aanzet komen de tranen weer in mijn ogen; net als in november heeft ook deze deelnemersbijeenkomst enorm veel bij me losgemaakt en ik weet deste beter waar ik het voor doe.

 

4 maart
Toch even een update. Wel raar; vlak nadat ik een nieuwe fiets bestel, moet ik even helemaal niet denken aan zelf fietsen. Na een heftige maandag en dinsdag gaat het stukje bij beetje beter. De koorts is al flink afgenomen, de hoofdpijn is ook een stuk minder en mijn eetlust komt langzaam weer terug. Het hoesten doet nog enorm zeer aan mijn longen en zal jullie besparen wat er loskomt, ben toch al een jaar of zeven geleden gestopt met roken. Als dit morgen nog zo is, ga ik naar de dokter omdat ik geen zin in een verwaarloosde longontsteking. Ik blijf in ieder geval deze week nog thuis. Ben zo slap als een vaatdoek, rillerig, koud/warm en duizelig, hoop dat ik snel weer op krachten kom.

1 maart
Voor vandaag staat 3 uur duurtraining op het programma en ik heb er zin in. Maar Ayesha vindt dat ik nogal warm aanvoel als we wakker worden. Als ook Amy zeg 'zo hé pap, wat voel jij heet aan' besluit ik toch maar even de thermometer te pakken. Gisteravond was er al een rare hoest, maar ik voel me verder niet echt slecht. De thermometer vertelt me dat ik vandaag niet ga trainen; 38.7 graden. Dus dit wordt een luie dag en ik hoop dat het daarbij blijft. Wil geen trainingsminuut missen want de dagen tikken weg.

28 februari
Na ruim tweeenhalf jaar trouwe dienst zal mijn Jan Janssen worden ingeruild voor een Cube Agree GTC Pro. Bij het intensiever trainen buiten blijkt mijn Jan Janssen toch een maatje te klein te zijn, met als gevolg klachten aan de onderrug. De Cube met carbon frame krijgt een complete Shimano Ultegra triple 10-speed groep en uiteraard nog pedalen, al zijn die hieronder nog niet te zien. Shimano zal wel wennen worden, omdat ik mijn Campagnolo inmiddels blind en zonder na te denken schakel: op de Mont Ventoux leidde het verkeerd schakelen op de huurfiets met Shimano nog bijna tot omvallen. Dat zal me tijdens Alpe d'HuZes niet gebeuren want over ongeveer drie weken kan ik Cuby al ophalen. Tot die tijd blijf ik fanatiek trainen op de Jan Janssen (buiten) en op de Concorde Colombo (binnen), maar ik kan bijna niet wachten. Hieronder vast een plaatje.

 

27 februari
Vanavond een duurtraining nadat we met Merel heerlijk pannekoeken eten. Amy is de hele dag op verjaardag bij Manon en komt thuis als ik op de Tacx mijn training aan het afwerken ben. Twee uur D1 met daarin 6 keer 10 minuten D2, zwaarst mogelijke verzet bij een traptempo van 60. De afwisselende D1 is welkom aangezien de spanning in elke 10 minuten behoorlijk op de benen staat. Zondag nog een duurtraining van drie uur en dan beginnen we volgende week weer een intensief trainingsprogramma. Snel nog even technisch sms-overleg met Thomas, want morgen ga ik naar de fietsenhandel.

25 februari
Vanavond staat een hersteltraining op het programma en de opmaak van het cd-boekje. Allebei prioriteit omdat Alpe d'HuZes over nog minder dan 100 dagen plaats gaat vinden en omdat de deadline voor aanlevering van de cd-opmaak ook vroeger is geworden. Het uur hersteltrainen gaat niet zo soepel als verwacht omdat ik mijn Tacx opnieuw moet afstellen en zoals altijd ga ik te lang door met het ontwerp. Dus laat naar bed. Morgen geen training dus kan ik morgen van een rustige avond genieten.

24 februari
Vandaag precies nog 100 dagen tot Alpe d'HuZes. Gisteren bijna een uur met Frank, deelnemer van Alpe d'HuZes 2008 aan de telefoon gehangen. Gepraat over zijn nieuwe Sunto, over vorig jaar, over de credietcrisis en het Alpe d'HuZes doel; 6 miljoen euro en ben nog gemotiveerder. Vanavond staat er een intervaltraining op het programma. Een kwartier warming up en cooling down D1 en daartussen acht rondjes van 5 minuten D3 en 2 minuten D1. De Tacx krijgt flink op zijn donder en ik stap na een heerlijke training van de fiets. 

21 februari
Terwijl de meiden lief aan het spelen zijn, maak ik me langzaam klaar voor een training buiten. Het is droog, vriest niet en de wind valt ook wel mee. Drie uur D1 staat op het programma en als ik richting Hoorn rij, blijkt het wat harder te waaien dan ik dacht. Aangezien ik vergeten ben mijn kilometerteller af te plakken, baal ik dat ik me in moet houden als ik de snelheid zie.
Maar programma is programma en ik heb me voorgenomen om dit dan ook af te werken.
Na anderhalf uur draai ik via Beets en Middenbeemster bij Purmerend door Kwadijk richting Edam en krijg daar de wind in de rug. Langzaam komt ook het zonnetje door en ik besluit me niet langer bezig te houden met snelheid en maak er een sight-seeing rit van. Na ruim drie uur bijna 80 kilometer op de teller als ik afstap. Volgend weekend een afwisselende rit qua zones en dus ook wat uitdagender denk ik. Als ik mijn mail check zie ik in een mail dat Martijn Maaskant van Garmin een gesigneerd shirt toegezegt; hij was onder andere vorig jaar vierde in Parijs Roubaix, dus niet de minste. Ayesha heeft avonddienst en ik eet gezellig met de meiden. 's Avonds ga ik verder aan het ontwerp van de cd voor mijn vader.

19 februari
Thuisgekomen van het werk neem ik lekker de tijd voor de meiden totdat Anubis afgelopen is en ze naar bed gaan. Dan staat de Colombo te wachten voor een rustige duurtraining van anderhalf uur (D1, D2 en D1 ieder een half uur). Perfect getimed stap ik bij het rustsignaal van Fiorentina - Ajax af en ga douchen. Lekker getraind en de benen voelen goed, met uitzondering van een scherpe steek in de kuit als ik die volledig strek onder spanning. Even uitkijken geblazen en met nog een duurtraining van drie uur in het weekend beginnen we volgende week met een week van omvangstrainingen.

17 februari
De dag dat de fiets van Lance Armstrong tijdens de Ronde van California gestolen wordt en dromend van zo'n fiets stap ik weer op mijn Colombo. Rustige hersteltraining gedaan vanavond. Uurje soepel rondgedraaid en morgenavond rust.  

16 februari
Na de eerste dag deze week op het werk, kom ik thuis waar mijn pa met de meiden gezellig aan het eten is. Ayes is met mijn moeder en Sylvia naar de huishoudbeurs. Nadat die thuiskomen en mijn ouders weer naar Medemblik gaan, stap ik op de Tacx voor een intervaltraining. Het gaat als een speer; ik heb zondag mijn colombo afgesteld en gesmeerd en dat scheelt een stuk. Na een uur, waarbij nog even de ketting eraf loopt, stap ik verheugd van de fiets af. Een lekkere training en toch nog even naar de voorderailleur kijken morgen of overmorgen.

14 februari
Omdat het morgen rotweer wordt, besluit ik dat ik vandaag mijn training doe. Lekker naar buiten want het is prachtig weer. Welliswaar maar 4 graden maar het zonnetje schijnt en de wind blaast niet meer dan kracht 3. De meiden gaan naar de manege en ik stap op de fiets voor een training van drie uur, waarin 6 keer een kwartier D2 en de rest D1. En juist die D1 valt me zwaar. Ik krijg het tempo niet echt hoog zonder dat mijn hartslag boven de grens gaat, tenzij ik uit de wind rij. Van Thomas heb ik de tip gekregen om mijn kilometerteller niet te raadplegen tijdens het rijden, maar da's niet makkelijk. Mijn hart maakt elke keer een hupje als ik naar D2 'mag', want dan kan ik een beetje tempo rijden. Toch hou ik het wel vol om me strak aan het trainingsschema te houden, al krijg ik na ruim anderhalf uur toch weer pijn in de onderrug. Dus even stoppen om het zadel een fractie hoger te zetten; de plaatjes onder mijn nieuwe schoenen zijn tenslotte ook een halve centimeter dikker dan ik had. Hierna zakt de pijn wat af, maar het zeurderige gevoel gaat niet weg. Komende week toch maar echt gaan beginnen met de rugspieroefeningen. Na drie uur en een krappe 80 km verder stap ik thuis van de fiets en geniet nog van een gezellige avond met de meisjes. Ayesha heeft avonddienst en ik ga als de meiden slapen achter de computer om aan de cd-productie van mijn vader's stichting Pieter Backer Orgel te gaan werken, hiervoor verzorg ik het ontwerp. Wachten op Ayesha om nog even even bij te kletsen en dan lekker naar bed. 

12 februari
Vanavond gelukkig weer een lekkere training voor de boeg. Twee uur lang op de Tacx met een half uur D1, een kwartier D2 en drie kwartier D3 waarna afsluitend met een half uur D1. Het gaat me goed af en ik heb een goed gevoel als ik de fiets afstap. Wel hoop ik dat het komend weekend weer 's een beetje weer is om naar buiten te gaan. Kou vind ik niet erg, heb rond kerst ook gewoon buiten gefietst, maar op gladheid zit ik niet te wachten. Eén keer flink vallen en dan loop ik wellicht een of meer weken achterstand op. Dus met vingers gekruist het weer in de gaten houden.

11 februari
Vanavond wordt er niet getraind en ik heb dan ook een 'lui' gevoel. Reed vanmiddag op weg naar een klant langs Spaarnwoude en meteen stond de gedachte weer bij het fietsen; hoe verslavend iets kan zijn! Wel op de website van Alpe d'HuZes blij geworden met de steun aan Alpe d'HuZes van niemand minder dan Carlos Sastre, winnaar van de Tour afgelopen zomer en glorieus overwinnaar in de etappe op Alpe d'Huez. Hij geeft in onderstaand Youtube filmpje zijn reden 'to be a ambassador'. Luister vooral naar de laatste woorden; de kreet van Alpe d'HuZes met spaanse tongval klinkt net zo mooi als dat het op de rode polsbandjes staat.

10 februari
Thuisgekomen wacht er weer een pakketje. Na een toezegging vrijdag ontvang ik vandaag van Uitgeverij Spectrum boeken van Lance Armstrong voor de Veilingpagina; Door De Pijngrens en Elke Seconde Telt, van ieder twee exemplaren. Voor wie het nog niet weet; Lance Armstrong is, ook zonder zijn opmerkelijke levensverhaal, een van mijn 'fietshelden' en heb deze boeken verslonden. Nu dus via de Veilingpagina voor iedereen de mogelijkheid om te lezen over zijn strijd tegen kanker, ondertussen ook nog bijdragend aan de strijd tegen kanker. Verder heb ik mij vanavond ingeschreven voor Ride For the Roses op 30 augustus in Lingewaard. Een prachtig evenement tegen kanker dat mij op de weg van Alpe d'HuZes heeft gezet afgelopen jaar in Goes. Tenslotte heb ik nog een uurtje hersteltraining gedaan op de Tacx en zo zit er weer een dag op.

9 februari
Vandaag heb ik van Thomas de nieuwe schema's gekregen. Langzaam bouwen we naar het doel toe, met als mooi meetpunt de Amstel Gold Race op 18 april. Deze valt ook perfect in de trainingsopbouw. Voor vanavond staat er een intervaltraining op het programma en deze loopt bijzonder goed. Niet meer gehinderd door een oud zadel en de gevolgen vandien, rij ik totaal bijna anderhalf uur met kwartier D1 warming up en cooling down en daartussen acht rondjes van 5 minuten D3 en 2 minuten D1. Heerlijk afgezien maar wel voldaan.

8 februari
Ayesha werkt en ik ontbijt eerst gezellig met de meiden. Als ik klaar ben om te gaan fietsen, begint het te sneeuwen. Snel maar even naar de weersvoorspellingen gekeken en nu blijkt het wisselvallig weer te blijven met hagel en sneeuw. Heb al flink wat tochten gemaakt in minder weer, maar hagel en sneeuw betekent gladheid en dus besluit ik op de Tacx te stappen. Vanaf het moment dat ik erop zit, verandert het buiten in een blauwe lucht met af- en toe een paar grauwe wolken, maar geen vlokje of druppel te bekennen. Toch werk ik de training (drie uur D2) af terwijl ik de film Australia kijk. Als Ayesha thuiskomt, kijken we samen het schaatsen en juichen Kramer toe en na het eten nog een stoeipartij met de meiden. Een lekker weekend gehad en weer klaar voor de komende week.

7 februari
Vanochtend een nieuw zadel voor de Jan Janssen gekocht en meteen even rondgekeken voor een eventuele vervanger. Ayesha gaat met Marjolein en Yvonne naar Amsterdam om stof uit te zoeken. Amy en Merel zijn op 19 juni bruidsmeisjes op de bruiloft van Matthijs en Marjolein en er moeten jurkjes komen. Ik ga ik met de meiden naar de manege en als ik daarna terugkom, blijkt er een hele zware doos bezorgt te zijn. Als ik m openmaak blijken er een viertal boeken in te zitten. Uitgeverij De Buitenspelers heeft 4 exemplaren van Michael & Erik ter beschikking gesteld voor de Veilingpagina. Eén van de boeken is een wel heel bijzondere versie; in een boekcassette en ook voorzien van een inlegvel met uniek nummer en handtekeningen van Michael Boogerd en Erik Dekker. Ik had het boek hier al liggen (geleend van Hemmo) en ik breng heel wat tijd door in het zwaarlijvige boekwerk.

6 februari
Na een dag werk begint het weekend. Ik zet mijn 'buitenzadel' op mijn binnenfiets en ook zet ik mijn Look pedalen op de Colombo, om vanavond tijdens de hersteltraining (1 uur herstelzone) de nieuwe schoenen te proberen. Net als ik de schroefdraad in het vet zet, valt overal het licht uit. Dan maar met de meiden gezellig met kaarsen in de kamer, net als op de camping. Nadat de meiden in het donker naar bed zijn gegaan, gaat het licht weer aan. Ik werk mijn uur af en de schoenen voelen erg lekker aan. Morgen een rustige dag en dan zondag naar buiten toe. Maar eerst morgen een nieuw zadel kopen voor de Jan Janssen.

5 februari
Dinsdag een gezellige avond met Tjalling gehad en gisteren laat thuis na een vergadering. Geen zin meer om mijn pedalen te monteren en een beetje gerommeld achter de pc. Merel heeft morgen een spreekbeurt en heeft die bij mij geoefend; leuk om te zien en ze is best wel erg zenuwachtig. Vandaag een intervaltraining gedaan; dat viel niet mee. Na 4 van de 8 rondjes (van 3 minuten extensief en 1 minuut D1) was ik de minuten kwijt en 5 minuten doortrappend weer het schema opgepikt en de training afgemaakt. Ben eigenlijk alleen tijdens de warming up en de cooling down in D1 geweest. Herstellen moet dus sneller, maar daar ga ik aan werken. Ik wacht nog even op Ayesha en dan heerlijk slapen.

2 februari
Vandaag weer een duurtraining op de Tacx gedaan. Een kwartier D1 en dan 2 rondjes van ieder een kwartier D3, een half uur D2 en een kwartier D1, waarna ik afsluit met nog een kwartier D1. Na gisteren is deze twee-en-half uur wat veel van het goede voor het zitvlak op het stokoude zadel van de oude Colombo. Komend weekend toch maar even voor een ander zadel kijken. Morgen wordt er niet getraind, want dan ga ik een hapje eten en bijpraten met Tjalling. En woensdag ga ik op mijn gemak de Look pedalen monteren op de Jan Janssen en de plaatjes op de schoenen afstellen; wie weet ga ik in het weekend wel weer naar buiten.

1 februari
Vanochtend staat er drie uur trainen op het programma. Het is buiten niet zo mooi als beloofd en bovendien zorgt de harde oostenwind voor een berekoude dag, dus stap ik op de Tacx. Twee uur D1 en 6 x 10 minuten D3 tussendoor zorgen ervoor dat ik met moeie benen van de fiets afstap. Daarna snel naar Medemblik om de meisjes op te halen en thuisgekomen Hoogerheide gekeken. Marianne Vos werd wereldkampioen terwijl ik op de Tacx zat, maar helaas lukt dat Lars Boom niet terwijl ik lekker op de bank vertoef; het zal toch niet aan mij liggen ? 's Avonds nog even wat administratie plegen, zo staat de tussenstand op mijn persoonlijke Alpe d'HuZes-deelnemerspagina en werk ik mijn dagboek bij. Een drukke week voor de boeg.

31 januari
Een rustige dag vandaag. Eerst met de meiden naar de manege. Amy rijdt vandaag voor het eerst sinds ze de distrofie opliep en straalt en daardoor wij ook. Daarna brengen we de meiden Medemblik en gaan wij op bezoek bij Thomas in de fietsenwinkel in Amsterdam, waar hij een paar race-schoenen apart heeft gelegd die gruwelijk in de aanbieding zijn. Een leuk uur later stap ik met prachtige schoenen en nieuwe Keo-Look pedalen de winkel uit en gaan we door naar Ikea, voor Ayes genieten en voor mij een opoffering. Toch erg gezellig en een leuk einde van de dag; Ayes slaapt voor in verband met haar nachtdienst en ik rommel wat op de computer. Uitgeverij De Buitenspelers stelt voor de Veilingpagina drie exemplaren van het prachtboek Michael & Erik ter beschikking, waarvan één exemplaar gesigneerd door Michael (Boogerd) en Erik (Dekker). Een schitterend boek over twee parels van het nederlandse wielrennen en binnenkort op de Veilingpagina. Een topdag ! 

29 januari
Amy moet vandaag voor de laatste keer naar de orthopeed in verband met haar distrofie.
De pijn is helemaal weg en alleen de kracht in haar voet moet terugkomen. We hoeven niet meer terug te komen en Amy mag gewoon weer langzaam beginnen met paardrijden en judo en ze is zichtbaar opgelucht met haar 'ontslag'. Thuis ligt het shirt van Servais Knaven op tafel, een prachtig Milram shirt dat nu ook met foto op de Veilingpagina staat. Ayesha vertrekt naar haar werk en na het eten en Anubis gaan de meiden naar bed en stap ik op de fietstrainer. Een half uur D1, een uur D2 en nog een half uur D1 staan op het programma en het gaat lekker. Daarna wacht ik nog op Ayesha en dan slapen. Nog een dag werken en dan is het alweer weekend. Buiten is het koud maar mooi weer, dus zal ik zeker buiten trainen in het weekend.

27 januari
Na gisteren staat er een uur hersteltraining in het schema, na de rit met Thomas zondag en de intervaltraining gisteren welkom. In een rustig tempo van tegen de 25 km/u train ik een uur op de tacx waarbij ik een hele lage hartslag kan houden. Daarna nog even met Ayesha kletsen en naar bed.

26 januari
Voor vandaag staat er een intervaltraining op het programma. De eerste training uit het schema zoals Thomas dit aan de hand van de sporttest heeft opgesteld. Kwartier warming up waarna 8 rondjes van 5 minuten D3 en 2 minuten D1. Amy heeft weer last van een hoestbui en de ervaring van de laatste paar keer leert dat dit ongeveer 4 uur duurt. In bed liggen heeft tijdens zo'n hoestbui geen zin en dus gaat ze met een stopwatch op de bank en vinkt de rondjes af op een kladblokje. Het zweet gutst en de hartslag gaat makkelijker omhoog dan omlaag. Nadat de rondjes zijn afgewerkt nog een kwartiertje cooling down en dan stap ik voldaan af. Als Ayesha thuiskomt van haar avonddienst stopt Amy d'r hoestbui net zo abrupt als dat deze begon en gaan we allemaal lekker slapen.

25 januari
Na een uitgebreid ontbijt stap ik in de auto naar Amsterdam waar ik met Thomas heb afgesproken een mooi trainingsrondje te rijden. Het is mooi weer, al waait er een behoorlijke wind. We rijden via Sloterdijk naar Spaarnwoude waar een mooi circuitje met wat kuitenbijtertjes ligt. Hier haal ik al snel mijn maximale hartslag en in de kilometers erna moet ik even herstellen. In een mooie rit, waarin een stukje vol voor de wind met een vaartje van boven de 50 km/u rijden we naar IJmuiden waar we via de duinen en een stukkie onverhard modderspatten in Bloemendaal aankomen en richting het Kopje van Bloemendaal rijden. Een lekkere klim waarbij ik me even vergis en opschakel terwijl er nog een stukkie omhoog komt maar als we over de brede weg naar beneden rijden, toch voldaan. Na nog een mooi stuk door duingebied, komen we in de Waarderpolder waar de wind zijn werk doet. De benen lopen vol en nadat ik daaraan toegeef, schuif ik schuin achter Thomas om in de luwte aan te klampen. Hierdoor kan ik een beetje herstellen en kruip weer achter 'm vandaan. We rijden op een lekker tempo over Halfweg en langs Sloterdijk terug naar Thomas' huis. Een kleine 80 kilometer bonzen in mijn benen, maar ik heb genoten van elke kilometer en van de leuke gesprekken met Thomas. We spreken af de volgende keer bij mij in de buurt te rijden en dan rij ik, in de auto, weer naar huis. Hier kijken we met de meiden nog een film en na het eten gaan de meiden naar bed en strek ik de benen op de bank. Een topweekend gehad en een toprit vandaag.

23 januari
Na een dag werken nog even naar een nieuwjaarsborrel naar Stepa. Naast het feit dat ze één van mijn sponsors zijn, is het ook nog eens een hele goeie leverancier en zijn het ook, of misschien vooral, hele aardig en leuke jongens. Toch houd ik het kort; mijn vader is vandaag precies twee maanden gestopt met roken en wil dat samen met mijn moeder vieren met een etentje met mij en de meiden en mijn broer en schoonszus. Lijkt overdreven, maar wij vinden mijn pa twee maanden zonder sigaret een topper! Dus dan maar even niet trainen, gezellig bij de wok eten en een Irish Coffee extra om het te vieren.

22 januari
Vanavond maar vast begonnen met de trainingsschema's. Heb tijdens een leuke film 2 uur op de Tacx gedraaid, drie kwartier D1, half uur D2 en nog drie kwartier D1. Verder een rustige avond. Nog een dagje werken en dan is het alweer weekend. De dagen vliegen om en met een schuin ook begin ik toch naar het aantal dagen tot Alpe d'HuZes te kijken.

20 januari
Heel leuk nieuws van de school van mijn meiden; Meester Henk heeft in plaats van cadeautjes voor zijn verjaardag een spaarpot voor een goed doel neergezet en heeft zijn groep 7 laten kiezen aan welk doel dit geschonken zal worden; na het bekijken van mijn site op het digitale schoolbord en Henk's uitleg over het doel waar ik dit voor doe is unaniem is voor Fietsen met een Missie gekozen. Wat een supergevoel geeft zo'n blijk van betrokkenheid. Zo ook de betrokkenheid van Thomas om mij zo goed mogelijk te prepareren voor Alpe d'HuZes. Vandaag komen de uitgewerkte trainingsschema's voor de komende vier weken via de mail binnen. Ik krijg de rest van deze week nog vrij, maar daarna wordt het werken geblazen.

Sinds vandaag is het ook mogelijk om via mijn deelnemerspagina op de Alpe d'HuZes site te doneren. Om daar heen te gaan, klik dan HIER (staat op ook de pagina Links)

19 januari
Vandaag de resultaten van de sporttest van afgelopen vrijdag binnengehad. Geen verassing, maar met de bijgevoegde uitleg toch goed om een en ander nog eens goed te bestuderen. Via de mail heb ik veel contact met Thomas gehad en hij gaat, op basis van zijn kennis en ervaring met training voor Ad6 een schema voor me opstellen. Vooruitlopend hierop train ik vanavond een half uur D1, 3 setjes van 5 minuten D2/D1 en daarna nog een half uur D1.

18 januari
Vanochtend de Tooske en Bastiaan-act in Huize van der Heijden; Ayesha duikt het bed in na de nachtdienst en ik stap er uit. Rustig ontbijten, de website even bijwerken (er is een pagina Links bijgekomen) en dan op de Tacx. Op het scherm Frost/Nixon, een topfilm over de dagen en interviews na het aftreden van Nixon, en daarna nog een lange aflevering van The Agency. Samen goed voor weer drie uur, al had ik wat meer moeite om de hartslag met een goed traptempo toch in zone 2 te houden. Daarna de meiden op gaan halen en als we thuiskomen is ook Ayesha wakker. De meiden gaan Wall-E kijken en ik bel met Thomas over de test van vrijdag. Een geanimeerd gesprek van een uur over zijn ervaringen qua training, tips, de opbouw van een trainingsschema en meer. Na een uur hangen we op, gaan we eten en daarna gaan de meiden naar bed. En ohja ik ben officieel wielrenner, de benen zijn glad.... kom maar op met het commentaar :-)

17 januari
Na een ontbijtje wordt Amy opgehaald door opa en oma en gaat naar de Zwarte Markt. Met Merel gaan we naar de manege waar Merel paardrijles heeft. Daarna de glazen van mijn racebril halen, al zal ik die dit weekend nog niet gebruiken. Merel gaat ook bij opa en oma slapen en als ik haar wegbreng, blijkt dat Amy 4 uur lang op de Zwarte Markt heeft rondgelopen; wie had dat een maand terug verwacht ! Thuisgekomen gaat Ayesha voorslapen voor de nachtdienst en bestijg ik de Colombo op de Tacx. Goeie film aan met Keanu Reeves (Streetkings) en daarna nog een stuk Toto Live gekeken, want de training voor de komende weken is duurtraining in D1 + D2 en na drie uur stap ik af. Ayes gaat naar haar werk en ik kijk met een lekker biertje nog even Studio Sport. Morgenochtend weer trainen en dus blijft de fiets rustig staan. 

16 januari
Na de middag ga ik bij mijn werk weg en rij naar Amsterdam. Vandaag heb ik een Vo2max-test bij Contest in Amsterdam. Deze inspanningstest gaat mij onder andere vertellen binnen welke harstlagwaarden mijn trainingszones liggen en waar mijn omslagpunt ligt. Na de test wordt e.e.a. doorgesproken en ik krijg het advies om langer in een lagere zone te rijden. Tot nu toe train ik voornamelijk te intensief en te kort. Door de training moet mijn omslagpunt (vanaf wanneer verzuring optreedt) omhoog en door de lagere intensiviteit moet mijn lichaam wennen eerst de energie uit lichaamsvetreserve te halen in plaats vanuit eten. Dit om te voorkomen dat ik straks meer aan het eten dan aan het trappen ben op de Alpe. Begin komende week zal ik de uit de test bepaalde hartslagzones krijgen op basis waarvan ik de komende tijd zal gaan trainen. Ongeveer zes weken voor Alpe d'HuZes zal ik wellicht nog een test ondergaan om te kijken waar ik dan sta en wat ik nog kan doen. Na de test rij ik door naar Utrecht. In december heb ik van de selectie van FC Utrecht een toezegging gehad voor de Veiling; een door alle spelers gesigneerde bal. Aangezien de mensen van FC Utrecht graag wilden dat ik de bal persoonlijk zou afhalen en ik vanuit Amsterdam sneller in Utrecht ben, haal ik de bal vandaag op. Thuisgekomen eerst even vriend Bart naar huis gebracht (was bij de meiden wezen spelen en at een hapje mee) en daarna nog lekker met de meiden gezeten. Ayesha heeft avonddienst en ik ga proberen mijn ogen open te houden tot ze thuiskomt, het was een drukke week.

15 januari
Aangezien ik voor mijn werk Computer Dennis thuis op bezoek had om de VPN (inloggen op mijn werk) te fixen, stond de pc toch aan en kon ik me meteen om 10.00 uur inschrijven voor de Amstel Gold Race. De bedoeling is dat ik deze 250 km rit in Limburg op 18 april ga rijden in gezelschap van zoveel mogelijk Alpe d'HuZes-deelnemers. En om 10.00 uur ligt meteen de site van AGR plat. Zoals Rempt schrijft 'Er is een massale valpartij voor de website. Niemand kan er door en je lijkt wel gek om daar te willen fietsen. Veel te druk'. Na 's avonds laat uit Boxtel (nieuwjaarsborrel van Binderij Hexspoor, leverancier én sponsor) te zijn teruggekomen proberen we het nog maar even. Engelengeduld is nodig en dat heeft Ayesha bij mij kunnen ontwikkelen en nu kan ze dit uitoefenen tijdens het inschrijven. Om 22.18 hebben we de bevestiging; 18 april rij ik de Amstel Gold Race. Gek eigenlijk dat dat voor mij begin vorig jaar nog een wens was om 'ooit ook eens te doen', nu als testcase en opwarmer voor iets heftigers; voor Alpe d'HuZes. 

13 januari
Zou vandaag gaan trainen op de Tacx, maar ben vandaag niet bepaald in topvorm. Besluit dan ook mijn gewone kleren aan te houden en wat 'administratie' te gaan doen; heb vandaag de overzichten van sponsoring binnengekregen en wil dan ook e.e.a. in kaart gaan brengen. Ondertussen komt de veiling (mede door de inzet van Frank en Thomas, kanjers van Alpe d'HuZes 2008) goed op stoom en tussendoor krijg ik de biedingen binnen. Aan het eind van de avond staat alles voor me op een rijtje en wordt ik erg blij. Met alle toezeggingen en de stand van de veiling tot nu toe is de tussenstand vandaag de € 7.500 gepasseerd en dat met nog ruim 4 maanden te gaan. Blij en tevreden tot nu toe kijk ik met Ayes nog even naar de 'schuttingsoap' bij De Rijdende Rechter die hier om de hoek heeft plaatsgevonden en dan ga ik met een lekker gevoel naar bed. Zoals Huub van der Lubbe schreef en zong 'Alles komt terecht, we zijn er nog niet maar we zijn onderweg '

11 januari
Brrrrr het is koud. Na een rustige ochtendstart en lekker ontbijtje gaat Ayesha hardlopen en de meiden gaan op de fiets mee. Ik besluit op de Tacx te klimmen. Gisteravond op de ijsbaan had ik toch koude vingers en vandaag zal het niet warmer zijn, bovendien staat er een straf windje. Dus met Eerlijk Heerlijk Heertje en een documentaire over Pink Floyd vermaak ik me twee uur lang in hartslagzone D2. Daarna douchen, lunchen en schaatsen pakken. Komende week gaat het minder koud zijn en dus besluiten we op de sloten te gaan schaatsen. Met z'n vieren de kou in en de polder in. De meiden hebben nog buiten een ijsbaan geschaatst en ze vinden het geweldig. Een mooi tochtje met z'n allen en dan nog lekker nagenieten thuis met warme chocolademelk en EK schaatsen op tv. Een topweekend.

 

10 januari
Opgestaan met het idee om rustig te gaan ontbijten en daarna lekker naar buiten te gaan. Het ziet er prachtig uit met een strakblauwe lucht en na het gezellige ontbijt met de meiden en terwijl ik even op de computer wat dingen bijwerk gaan de meiden naar buiten om de konijnen even van water te voorzien. 'Pap het is ijskoud en alles zit vastgevroren'. En inderdaad is het erg koud buiten en ik besluit dan tenslotte ook maar om de Tacx te gaan gebruiken. Een half uur D2, kwartier D3 en een kwartier D2 later stap ik af en rijden we via Hoorn naar Alkmaar waar mijn broer Dennis zijn verjaardag viert. Onderweg zien we bij Avenhorn en Schermerhorn de vaarten helemaal vol met schaatsers. Mijn besluit niet buiten te gaan trainen wordt dan ook onderstreept door het feit dat ik geen enkele wielrenner zie, waar ik normaal altijd jalours vanuit de auto de een-na-de-andere fietsbroeder zie rijden. Na de gezellige verjaardag ('Wij hebben dit jaar de Alpe d'Huez met de auto beklommen, elke keer als we iemand die fietste inhaalden, zeiden we tegen elkaar 'weer zo'n gek'. Ja Sandra, Dennis heeft echt een broer en hij is ook nog gek) en na het eten snel naar de ijsbaan om met de meiden nog een uur gezellig te gaan schaatsen. Op het eind glij ik onderuit, maar dat hoort erbij. Geen schade, op naar huis en nog lekker in de warmte de avond-uit-doezelen. En ohja; de veiling begint te lopen. Ben je benieuwd klik dan HIER.

7 januari
Vandaag na weer een drukke dag op het werk, vanavond weer trainen. Op het scherm vandaag 'The Queen' en kijkende naar het engelse koningshuis rond het overlijden van Diana, trap ik twee uur lang in hartslagzone D2 op de Tacx. Daarna nog wat administratie en heb ik me aangemeld voor een VO2max-test bij een Sport Medisch Centrum. Bij deze inspanningstest worden zaken als maximale zuurstofopname (VO2max), het omslagpunt, de verhouding tussen koolhydraten en vetten als brandstof in de energievoorziening en maximale hartslag bepaald en kan ik een tailormade training voor Alpe d'HuZes samen gaan stellen. En dat wordt tijd want de teller bovenaan de site is al onder de 150 dagen gekomen.

6 januari
Vanavond zou ik gaan trainen, maar er zijn twee probleempjes. Natuurlijk het grapje van gisteren en de must om dit logboek weer bij te gaan werken. En, zoals ik eerder al meldde, is mijn gewicht door het trainen sinds oktober behoorlijk afgenomen, maar zijn mijn broeken niet kleiner geworden. Gevolg is sterke armen door het ophijsen van de broek, maar dat kan de bedoeling niet zijn. Aangezien ik geen zin in winkelen had, hebben ik maar eens flink op internet lopen shoppen en moet ik vanavond een stuk of wat broeken passen. Zo gezegd zo gedaan en tussendoor komt Peter ook nog met een pakketje bij de deur. Raar; ik had toch niets uit Amerika besteld ? Erorm verrast en blij ben ik als ontdek dat David Zabriskie een gesigneerd shirt uit The States heeft opgestuurd voor de Veiling. Als je HIER klikt kun je de rest van de items ook nog een keer bekijken !

5 januari
OEPS... PROBLEEMPJE. Heb tijdens het bijwerken van dit log gisteren het maximum aan data overschreden en toen op een verkeerd knopje gedrukt. Gevolg is dat ik het hele log kwijt was. Maar ondanks de slogan 'Echte Mannen Backuppen Niet' heb ik toch een backup bijgehouden en na wat tips van Mike van Impression (die mijn site gratis en voor niets gemaakt hebben en hosten) heb ik m weer opnieuw erop gekregen. Ik moet nog wel even de plaatjes en doorkliklinks bijwerken. Tot dan dus even zo...

4 januari
Laatste dag van de vakantie en morgen weer aan het werk. Vandaag weer een interview op West Friesland Radio in het programma Thuis in West Friesland. Tijdens dit leuke gesprek krijg ik ruim de tijd om het doel van Alpe d'HuZes toe te lichten maar vooral ook om aandacht te vestigen op de Veilingpagina. Klik HIER om het interview op de Media pagina te beluisteren. Verder vandaag een uurtje op de Tacx getraind, want vandaag is voor de meisjes. Ayesha is vanmiddag naar de musical Dirty Dancing in Utrecht en kan nog net aanschuiven voor het avondeten. De meiden gaan naar bed en wij ruimen de kerstversiering op. Back to normal. 

3 januari
Vandaag na een gezellig ontbijt met de meiden de kleding weer aangetrokken om te gaan trainen. Het is net boven 0 dus oppassen voor gladheid; kleine weggetjes krijgen dus niet echt de voorkeur. Via Hoorn en Spierdijk steek ik door naar Ursem en verder naar Hensbroek vanwaar ik weer richting het oosten rijdt. Een mooie rit langs de verschillende sloten en vaartjes waar af- en toe een schaatser opduikt. Via Obdam en Wognum rij ik weer huiswaarts en na een ruime tweeenhalf uur staat er weer 75 kilometer op de teller. Het gemiddelde van tegen de 29 km/uur vind ik prima zo. Tegen mijn voornemens in heb ik toch wat kleinere weggetjes gekozen (zijn nou eenmaal wat leuker om te rijden) en dus in de vele bochtjes voorzichtig gereden om geen glijpartij te riskeren. Thuisgekomen snel de fiets schoongemaakt, douchen om even warm te worden en dan met de schaatsen om richting ijsbaan. Het dooit nu toch wel en de meiden gaan graag nog even schaatsen. Na ruim een uur geschaatst te hebben is het mooi geweest en gaan we van het ijs af. Amy neemt en-passant nog even een verdwaalde stoel van het ijs mee. Dat had ze beter niet kunnen doen. Een poot van de stoel raakt door het ijs en ze kukelt over de stoel heen op het ijs. Geschrokken rennen en glijden we erheen en een poot van de stoel blijkt op een hele rotmanier met Amy in aanraking gekomen; veel pijn en erg geschrokken. Na een bezoekje bij de huisartsenpost blijkt er op het eerste gezicht niets ernstigs aan de hand. Gelukkig maar want nu Amy langzaam pijnvrij in haar voet wordt, zaten we niet te wachten op een nieuwe blessure. Merel gaat met oma mee naar Medemblik en gaat daar slapen. Morgen staat er om 11.30 een live-interview op West Friesland Radio op het programma; dit om de actie en de Veiling te promoten.

2 januari
Ondanks het mooie weer buiten, besluit ik niet te gaan fietsen. Er moet in huis nog e.e.a. gebeuren qua kluswerk en ik besluit om morgen de draad weer op te gaan pikken. Wel vandaag weer een sponsoraanmelding. In Wormer blijkt een heuse actie op gang te zijn gekomen om Fietsen Met Een Missie onder de aandacht te brengen door Henk en Monique. Ik ken Henk via het werk en al vrijwel in het begin van mijn actie bleken hij en zijn vrouw Monique zich door hun persoonlijke situatie enorm geraakt te voelen door het initiatief en de inzet van Alpe d'HuZes. Weer een onderstreping van waar we het met zijn allen voor doen. Ze geven aan alle kanten ruchtbaarheid aan de actie en na nog andere reacties uit de Zaanstreek meldt vandaag het bedrijf van Henk's broer, Jemo Service, zich als sponsor. Wederom een duidelijk bewijs dat ook het geven van ruchtbaarheid aan de actie zijn vruchten afwerpt. Verder hoop ik binnenkort een overzicht te ontvangen van de stand van zaken tot nu toe. Want ik merk ook in mijn directe omgeving een enorme steun voor en medewerking aan de actie en ook van 'verderop' krijg ik veel en uitsluitend positieve reacties. Zonder alle namen te noemen kan ik zeggen dat het mij vooral ook moreel steunt en dat hierdoor de inspanningen het allemaal dubbel en dwars waard zijn.

1 januari
Nadat ik samen met Arian Doeser(Merchandising Alpe d'HuZes) naar Decathlon ben geweest om daar de sponsoring in natura te regelen (binnenkort te vinden op de Merchandising-pagina), hebben we thuis een hele gezellige avond gehad met mijn ouders. Om middernacht hebben we champagne geklonken op een heel goed en gezond 2009. Het steeds beter lopen van Amy geeft in ieder geval een goeie start. 's Middags hebben we dan ook schaatsen gekocht voor de meiden en de ortopedische poli gebeld om te vragen of Amy kon proberen te gaan schaatsen nu het lopen ook beter en beter gaat en ze pijnvrij is. Groen licht, dus stappen we op nieuwjaarsdag het ijs op. De meiden hebben drie jaar geleden 5 minuten op het ijs gestaan en in Amsterdam vorig jaar wat gekrabbeld, maar het gaat snel goed. Heerlijk om als gezinnetje zo rond te schaatsen op de ijsbaan en om daarna warm met een borreltje op de bank van het Circus op tv te genieten! Geen fietsen vandaag, gewoon even van elkaar genieten.

30 december
Ondanks het feit dat ik al 3 dagen achter elkaar gefietst heb, stap ik na een uitgebreid gezellig ontbijt op de Jan Janssen. Het is prachtig weer maar wel fris, dus winterkleding aan. Als ik Rempt bij de Lidl met champagne zie lopen, vraag ik me af wie een leuker vooruitzicht heeft want het is echt fris. Via Enkhuizen, Andijk, Wervershoof en Onderdijk kies ik in Medemblik ervoor richting Wieringerwerf te fietsen. Over Kreileroord naar Medemblik en via Wervershoof weer retour. In Hoogkarspel sluit ik achter een andere fietser aan en in straf tempo denderen we door. Als ik overneem en na een flinke remactie (fietsers zijn best lastig als je ze niet ziet en gewoon oversteekt) even aanzet, haakt ie af, maar ik rij in hetzelfde tempo naar huis. Hartslagzone D3, 70 kilometer en gemiddelde van tegen de 29 per uur geven me het idee dat genoeg inspanning geleverd is. Want van fietsen zal het morgen en overmorgen niet echt komen. Dan gaan we nog even naar de kapper, beetje vuurwerk halen en dan nog een lekkere avond. Via dit logboek wil ik ook iedereen vast een knallend en top 2009 wensen, want ik denk dat pas in het nieuwe jaar er weer wat te melden valt.

29 december
Vandaag gaan we met z'n allen naar de bioscoop. We hebben kaartjes gehad van Sinterklaas en we gaan naar Madagascar 2 in Heerhugowaard. Eigenlijk zouden we een dagje Amsterdam doen, maar ondanks het wel weer lopen van Amy, is haar conditie nog niet wat het moet zijn en dan is slenteren in een leuk winters Amsterdam niet zo leuk. De film is top en gezellig en als we thuiskomen gaan de meiden naar bed en beklim ik de Tacx voor anderhalf uur D2. Daarna voldaan naar bed. 

28 december
Een druk programma vandaag op culinair gebied; Joost en Corine (Ayes d'r broer en zijn vriendin) komen langs en eten een hapje mee. Dus sta ik vanaf 9.00 uur in de keuken en maak de boel ook nog even aan kant. Omdat de tijd dringt stap ik voor een uur op de Tacx en train D2/D3/D2 (kwartier/half uur/kwartier). Dit om toch even wat te doen. Gaat wel lekker en nu nog een gezellige middag en avond voor de boeg.

27 december
Na gisteren een gezellige tweede kerstdag te hebben gehad in Medemblik, stap ik om 09.00 uur uit bed en trek mijn winterkfietskleding aan. Na een ontbijt (broodjes appelstroop) vul ik de bidons met lauwwarm water en stap naar buiten; het valt me mee hoe koud het is, zo lijkt het. Als langs de weg richting Lelystad-dijk rij blijkt hoe koud en hard de oostenwind is. Van de matige wind is geen enkele sprake. Nadat ik bij het aquaduct omhoog rij besluit ik dan ook mijn plan bij te stellen; geen retourtje Lelystad vandaag. Om toch even de hartslag goed omhoog te krijgen rij ik de weg onder het Aquaduct een keer of 5-6 heen- en weer en op- en af. Goeie training en het gaat een stuk lekkerder dan de laatste keer. Dan rij ik terug naar Enkhuizen en besluit over Wervershoof en Onderdijk naar Medemblik te rijden. Vanaf Medemblik (waar ik Meester Jan Pieter, van vroeger en bij de schoolreunie van Het Koggeschip nog de verspreider van de Alpe d'HuZes boodschap, tegenkom) rij ik terug naar huis. Ruim twee uur nadat ik de kou instapte stap ik van de fiets en heb ik al die tijd in harslagzone 3 gereden. Gemiddeld ruim 28 en dat met de harde oostenwind valt me niet tegen. Snel nog even glazen op sterkte voor in mijn racebril bestellen en dan nog een gezellige middag/avond met mijn meiden. Kerst is voorbij en op naar het uiteinde van dit jaar.

25 december
Eerste Kerstdag. Na gisteravond een echte kerstavond gehad te hebben, met z'n vieren knus op de bank The Grinche gekeken met de kaarsjes en lichtjes, vanochtend een kerstontbijt. We hebben een drukke tijd achter de rug en het is genieten geblazen. Amy's voet gaat beter en beter en ik raak stiekem een beetje ontroerd als ik me bedenk dat ik gisteravond en vanochtend nog helemaal geen kruk heb gezien! Als Ayesha moet werken, je kunt de mensen in het verpleegtehuis toch met kerst niet alleen laten, ga ik met de meiden Narnia 2 kijken; zij op de bank en ik op de Tacx. Twee uur lang in (hartslag)zone 2 gefietst. Daarna nog gezellig zelfgemaakte vietnamese loempiaatjes, het lievelingseten van de meiden, gegeten en dan gaan ze naar bed. Ik wacht nog tot Ayes thuis komt en dan op naar tweede kerstdag; bij mijn ouders met mijn broer en schoonzus.

23 december
Een mooi stukje in de digitale nieuwsbrief van de Compres vandaag om de Veilingpagina onder de aandacht te brengen (zie Media) en ook leuke reacties naar aanleiding hiervan op het gastenboek. Vanavond heb ik anderhalf uur op de Tacx getraind. Morgen nog een dagje werken en dan vakantie tot 5 januari. 

22 december
Vanavond de Tacx weer beklommen en na een uur (sorry Thomas :-)) stap ik eraf. Morgen en donderdag weer op de trainer waarbij ik qua duur op ga bouwen. De kerstdagen staan voor de deur en tussen kerst en O&N ben ik vrij dus zal ik ook op de fiets te vinden zijn, waarschijnlijk ook wel buiten.

21 december
Dit weekend is er niet gefietst. Zaterdag hebben we een gezellige avond bij Johan en Sylvia gehad waarbij een paar biertjes en sheridan er mede voor zorgden dat ik zondag na lang aarzelen mijn lange ondergoed en racebroek maar weer uittrok om toch nog even naar bed te gaan. Dan maar 's avonds op de Tacx dacht ik. Eerst winkelen in Hoorn en daar een racebril met glazen op sterkte aangeschaft. Bij ritten langer dan drie uur begint het kijken zonder bril me op te breken. Dat kan ik op de Alpe straks ook niet gebruiken en de bedoeling is dat ik de duur van mijn trainingen ook langzaam uit ga bouwen. Nadat we aan het einde van de middag thuiskomen, besluit ik dat het na het eten lekker op de bank zitten wordt. Na mijn griep vorige week snotter ik de week door en een weekend zonder trainen kan even geen kwaad.

19 december
Gisteravond de jaarlijkse kerstborrel met klanten en leveranciers op mijn werk gehad. In het welkomstpraatje wordt uitgebreid aandacht voor Fietsen met een Missie met een nadrukkelijke oproep de actie bekendheid te geven en te sponsoren. Hierna heb ik met meerdere mensen gesproken over mijn doel voor volgend jaar. De reacties en gesprekken zijn enorm enthousiast en warm. Ik heb het dit jaar dan ook niet over werk kunnen hebben. Vanavond ben ik weer op de Tacx gestapt met het voornemen om Lord of the Rings deel twee helemaal vanaf de trainer te volgen. Na een ruim uur hou ik het voor gezien; pijn in de rug en ik besluit dan ook binnenkort het 'tijdperk Wim van Est'-zadel op de Colombo te gaan vervangen. Als ik, door het snelle donker worden, genoodzaakt ben langere ritten op de Tacx te doen, zal ik ook wat comfortabeler moeten gaan zitten. Vanavond heb ik ook een uitnodiging gekregen om op 4 januari op Radio Westfriesland een interview te geven om aandacht voor de actie te krijgen.

17 december
Gisteren ging de deurbel. Vast een krantenbezorger met de kerstkaart dus de portemonnee werd al getrokken. Hoefde niet; meester Henk staat aan de deur en in de schoolkrant komt een inlegvel over de missie. Dus was ik nog blijer met hem dan met de krantenbezorger, want het bekend maken van de actie kan alleen maar positief uitpakken. Vanavond heb ik een uur intensieve duurtraining gedraaid op de Tacx. Heerlijk gevoel en ik zit, na de griep van vorige week, dus weer op schema.

15 december
Om de regelmaat erin te houden en gezien het schema voor de komende week vanavond weer op de trainer. Echt niet makkelijk ging het niet, maar na een uur extensieve duurtraning toch tevreden afgestapt.

14 december
Na een pagina op deze site te hebben toegevoegd (Merchandising) ben ik vandaag voor het eerst weer op de fietstrainer begonnen. Na anderhalve week niet getraind te hebben in verband met de griep, viel het me niet tegen. Ik heb het uur volbracht, alleen kon ik het intensieve duurtraining-niveau niet lang volhouden. Hierom ben ik 'bovenin' het hartslaggebeid voor de extensieve duurtraining gaan trainen. Na het uur een tevreden gevoel en ik zal de regelmaat er weer in terug (moeten) brengen.

12 december
Vandaag weer naar buiten geweest, na de lunch een dikke jas aan en Amy en Merel naar school gebracht. Daar knap ik na een krappe week binnen wel van op. 's Middags wordt ik door Decathlon gebeld. Die willen Alpe d'HuZes sponsoren in goederen en we mogen langskomen om voor een flink bedrag spullen uit te zoeken. Deze zullen in Frankrijk verkocht worden tijdens de week rond Alpe d'HuZes en de opbrengst is natuurlijk voor 100 % voor het doel; zoveel mogelijk geld voor de strijd tegen kanker. Ik vond Decathlon altijd al een leuke winkel om doorheen te zwerven, maar met het goeie doel in het achterhoofd zal ik dan ook maar snel een datum hiervoor prikken. Ook kwam vandaag via de post het wielershirt van Robert Gesink binnen, samen met een persoonlijke kaart. De foto staat al op de Veilingpagina.

11 december
Langzaam knap ik op. Vandaag geen zweet op de rug na bijvoorbeeld de vaatwasser uitruimen, maar daar is het mee gezegd. Na een week geen trainen hoop ik dat ik snel weer opknap, want de kilootjes komen er weer aan. Via de mail voor de veiling weer een prachtig item toegezegd gekregen; toegang voor twee personen bij de theater-show van Ali B. Over het hoe- en wat heel snel meer op deze site, want de shows zijn al vanaf half januari. De shows zijn in diverse steden op diverse data. Met het management van Ali moet ik nog even kortsluiten wanneer de keuze gemaakt moet zijn. Hou dus de site in de gaten. Via het biedingsformulier op de Veilingpagina kun je al bieden en aangeven aan welke show jij de voorkeur geeft.

 

 

En hoe blij ik ook met de steun van Ali B. ben, het belangrijkste nieuws was gisteren;
!!!! Amy kan, na twee maanden, weer op haar voet staan !!!!
Heel voorzichtig kan ze lopen met één kruk en een paar meter zonder kruk. Om dit te vieren hebben we gisteren, als afgesproken, een fles kinderchampagne laten knallen. We zijn BERETROTS en SUPERBLIJ al blijven de krukken en de rolstoel nog wel even in de buurt. Vandaag is ze, wel met kruk als steun, lopend naar school gegaan.

9 december
Al twee dagen (het weekend niet meegeteld) met de griep thuis. Gaat wat beter maar mijn hoofd is nog vol en ben zo slap als een vaatdoek. Niet getraind dus en ik verwacht deze week ook nog niet op de fiets te stappen. Wel twee leuke mails gehad; Yes-R steunt, naast zijn werk voor Fight Cancer ook Fietsen Met Een Missie en doneert 2 toffe sets met twee singles en een gesigneerde fotokaart (zie ook de Veilingpagina). En door van de selectie van FC Utrecht wordt er een veilingstuk toegezegd; een door de selectie gesigneerde bal. Toch goed nieuws dus. Kuch.

 

7 december
Niet veel beter vandaag; prachtig weer maar er wordt niet gefietst. Griep heeft doorgezet en het aan het eind van de ochtend verschonen van de konijnen is het laatste wapenfeit. Daarna een dikke trui aan en op de bank gehangen. Gelukkig vindt Tjalling iemand anders om mee te gaan naar Alter Bridge, ik heb besloten niet te gaan.

6 december
Gisteren de dag doorgekomen, maar niet meer dan dat. De keel begint zeer te doen en het hoofd loopt langzaam vol. Een hoofd vol watten en ik blaf wat af. Amy was al zover en Ayesha is weer wat opgeknapt na een heftige migraine aanval donderdagavond. Wel een leuke pakjesavond gehad, maar vanochtend was het al snel duidelijk; vandaag niet trainen. Eerst maar eens kijken hoe de dag door te komen en proberen op te knappen. Niet alleen omdat ik morgen weer wil fietsen, maar ook omdat morgen het concert van Alter Bridge in Heineken Music Hall op het programma staat. Zoals ik me nu voel, is dat twijfelachtig.

3 december
Merel heeft een kleurwedstrijd gewonnen en we mogen met z'n vieren naar de stallen van Henny Huisman in Bakkum. Hier is een Sinterklaasfeest en en feest is het ! We mogen de stallen bekijken en de meiden aaien Americo. Daarna barst het feest los met Kinderen voor Kinderen, Ready en DJ Nicky. Niet echt mijn muziek (hoog stampgehalte) maar de meiden genieten. Amy is na afloop een beetje sip; alle kinderen springen en jumpen en ze kan (nog) niet meedoen. De distrofie is er nog steeds al heeft ze vandaag Ayesha versteld doen staan bij de fysiotherapeut door 20 kg op een weegschaal te drukken met haar 'foute' voet. Er is progressie en we zijn heel optimistisch. Laat thuisgekomen klim ik op de Tacx en train ik van het uur ruim drie kwartier een intensieve duurtraining. Morgenavond ga ik 's avonds even een hapje eten met Jeroen (aka Ome Willem) en vrijdag is het pakjesavond; dus zaterdag weer trainen.

1 December
Vanochtend toch een beetje stram het bed uit gekomen. Dus vanavond met de hartslagmeter om en met de schema's van Thomas bij de hand een hersteltraining gedaan van drie kwartier. Rare gewaarwording om zonder noemenswaardige inspanning op de Tacx te zitten en eigenlijk voor de vorm af te douchen. Moest me wel inhouden maar ook dat hoort erbij. Tenslotte de Veilingpagina nog even bijgewerkt zodat nu via een formulier geboden kan worden, dus voor alle lezers van dit logboek; laat het bieden maar beginnen... 

30 november
Om kwart over zeven wordt ik wakker en langzaam pak ik mijn spullen bij elkaar. Op het programma staat een rondje Markermeer. Dit wil ik doen voordat het echt winter wordt zodat ik na de winter kan kijken of doortrainen op de Tacx zijn uitwerking krijgt. Het eerste stuk heb ik nodig om wakker te worden. Het is 1 graad en de wind komt uit noordoost, zodat ik het eerste deel van de Lelystaddijk tegen heb. In Lelystad blijkt de sluis spekglad te zijn en het heeft dan ook meer weg van Holiday on Ice dan van fietsen. Zonder kleerscheuren kom ik ervanaf waarna een schitterend stuk langs de Oostvaardersplassen komt. Flink tempo rijden en ik geniet met volle teugen. Nog een bijna botsing met een slingerende jogster maar ik rij vrij makkelijk tot Muiden. Daarna gaat het tempo wat omlaag en rij ik wel makkelijk tegen de twee bruggen in Amsterdam op, Op de Jaagweg richting Purmerend wordt het minder makkelijk en merk ik dat het toch erg koud is. De tenen bewegen gaat, ondanks de neopreen schoenen, minder makkelijk. Voorbij Purmerend komt de klad erin en moet ik erg doorzetten om tempo te houden. Bij Hoorn is het kaarsje langzaam op en komt de pijn in de benen. Als ik thuiskom schrikt Ayes een beetje van hoe ik eruit zie, maar na een douchebeurt ben ik er weer een beetje. Ik heb de 145 kilometer met een gemiddelde van precies 28 km per uur gereden in best koud weer en de eerste 20 en laatste 45 km heb ik een koude oostenwind tegen gehad. Dit stemt me tevreden; de training van de afgelopen weken werpt zijn vruchten af. In het voorjaar zal ik het Rondje Markermeer dan ook nog een keer solo rijden om de vooruitgang te bekijken. Merel heeft een paardrijwedstrijd en doet het erg goed. Daarna halen we Amy bij opa en oma op en na het eten gaan de meisjes naar bed. Samen met Ayesha nog even tv kijken en op de bank hangen en dan komt er een einde aan een leuk maar vermoeiend weekend. Oh ja; het eerste bod op de Veilingpagina is gedaan. Ik zal deze week even de stand op de site bijwerken. 

28 november
Vandaag bezig geweest met bumperstickers en de bekende NL-stickers, maar dan Alpe d'HuZes-style. Binnenkort verkrijgbaar. 's Avonds getraind met hartslagmeter. Ik heb e.e.a. opgezocht en heb vanavond 70 % van een uur in een intensieve duurtraining-hartslaggebied getraind. Hoop dat ik binnenkort kan uitleggen wat dat is. De mail van Thomas zal ik dan ook goed gaan lezen in de weg naar hartslagdeskundige hihi. 

27 november
Vandaag een heel leuk telefoontje op het werk gehad; Total Nederland, een grote klant van ons, heeft gemeld Alpe d'HuZes te steunen. Naar aanleiding van een sponsoraanvraag van mij is bij Total een groot enthousiasme voor de actie ontstaan. Nadat eerst gedacht werd aan sponsoring via mij, hebben minimaal zes fietsers bij Total het plan opgevat om als team in te schrijven voor Alpe d'HuZes. Als dit om welke reden dan ook niet gaat lukken, zal Total mij gaan sponsoren. De eerste 'beetje jammer'-reactie werd binnen 3 seconden bij mij vervangen door een euforisch gevoel; een team heeft een grotere financiele opbrengst dan een individue. Ik hoop dan ook dat het Total team (nog niet de definitieve naam) een enorm succesvolle inzameling tegemoet gaat en ik zal zeker één beklimming samen met hun doen. Dit is weer een typisch geval van een steentje in het midden van het meer en een vloedgolf aan de oevers. Daarom is ruchtbaarheid een groot wapen in de strijd voor Alpe d'Huzes.

26 november
Just another uur op de trainer met als nieuw element de hartslagmeter. Ik moet nog 's rustig gaan onderzoeken waarop ik een en ander moet baseren. Voorlopig weet ik dat als de meter op 0 staat, ik een probleem heb. Lang leve internet... waar mijn actie trouwens nu ook op de site van het vakblad Pers staat (zie Media pagina).

24 november
Om toch het om-de-dag-schema ook voor deze week mogelijk te houden, na zaterdag en zondag, ook vanavond een uur op de fietstrainer getraind. Gewoon in een redelijk verzet en toch moeie benen.

23 november
Vandaag een rustige dag met veel sneeuw. Als Ayesha te werk gaat en de meiden lekker op de bank luieren, besluit ik toch nog een uurtje op de Tacx te stappen. Uur interval met hartslagmeter is de bedoeling, maar de batterij van de meter doet niet mee. Dan maar gewoon interval en dat gaat lekker. Als ik nog even mijn mail check, blijk ik een hele mooie reactie gehad te hebben op een van mijn mailtjes. Het Indonesische restaurant Indrapura uit Amsterdam stelt een rijsttafel voor 4 personen inclusief wijn en desert in hun prachtige restaurant ter beschikking aan de veilingpagina. Ik weet uit ervaring wat voor heerlijks de koks van Indrapura voortoveren, dus ik ga zelf ook bieden.

22 november
Uitgeslapen kijk ik uit het raam en er ligt een dikke laag hagel op het dakterras. Beneden gekomen stuift de natte sneeuw door de straat; dat wordt inderdaad de Tacx. Als Amy bij    oma gaat knutselen en Merel met Ayesha naar de manege gaat, stap ik op de Colombo en   zet Pirates of the Caribian aan en zet in op een flink tempo. Kan iemand me voortaan vooraf vertellen dat die film twee uur en tien minuten duurt ?! Komende week staan deel 2 en 3 op het programma, dus ik denk dat ik het tempo wat lager ga houden.

20 november
Vandaag wordt de bal van Twente afgeleverd, helemaal top. Alle handtekeningen staan er op en een echt collectors-item. Hieronder een plaatje en verder ook op de Veiling gezet. Verder weer een uur lekker interval getraind op de Tacx. In mijn hoofd nog steeds het plan om zaterdag een rondje Markermeer te rijden, maar Piet Paulusma raadt dit af. Wordt denk ik toch op de Tacx.

 

18 november
De veilingpagina is half in de lucht. Het biedformulier is nog niet helemaal operabel, maar kijk er gerust even op. Vandaag een mooie toezegging gehad van FC Twente; een gesigneerde bal wordt toegestuurd. Wederom; kanker kent geen onderscheid en ook in de strijd tegen kanker geldt dus ook geen onderscheid qua soort sport. Verder een 'administratieve avond' gehad met leuk contact met een aantal Alpe d'Huzessers.

17 november
Niets nieuws onder de zon. Om de regelmaat erin te houden vanavond een uur intervaltraining op de Tacx gedraaid.

15 november
Aangezien Ayesha sinds gisteren met een knetterende migraine in bed ligt en ik dus "alleen" met Amy thuis ben (Merel logeert bij opa en oma), besluit ik om niet buiten te fietsen. Na de (erg leuke) intocht van Sinterklaas in Medemblik, waarbij Amy voor de dranghekken mocht zitten in haar rolstoel en dus een prachtig zicht overal op had, blijven de kinderen bij opa en oma. Thuisgekomen heb ik een film uitgezocht en die van begin tot eind (anderhalf uur) vanaf de Tacx gekeken. Het trainen gaat lekker en overmoedig denk ik er aan om nog een keer de hele trilogie van Lord of the Rings vanaf de Tacx te doen. Ayes komt aan het eind van de avond nog heel even naar beneden, gewapend met zonnebril. Hopen dat dat morgen beter gaat, want het Dolfinarium staat op het programma.

13 november
Sinterklaas komt weer in het land en gisteren is het Sinterklaasjournaal begonnen. Merel had vorige week een heel leuk en spontaan idee: 'ik ga Sinterklaas vragen of hij je wil sponsoren pap !'. Dus toen ik vandaag thuiskwam, heeft Merel via de site van het Sinterklaasjournaal een heel lief berichtje aan de Sint gestuurd. 'U weet vast niet wat alpe duzes is Sint, dat is voor het kwf'. Heerlijk! Hopen dat Sint bijvoorbeeld iets voor op de Veilingpagina doneert. Toen de meiden sliepen, ben ik op de Tacx gestapt en heb een uur heel hard getraind... stel dat spionnenPiet kijkt.

12 november
Vandaag niet getraind. Wel bij de post een pakketje met het schitterende schaats(trainings)pak van Marianne Timmer. Compleet met handtekening en kaart met handttekening. Binnenkort op de veilingpagina op de site, maar nu onderstaand vast een fotootje.

 

10 november
Een uur lang intervaltraining op de Tacx gedaan. Wederom een tip van een van de Alpe d'HuZes 'veteranen' om de trainingen af te wisselen qua indeling. Moet zeggen dat interval mij minder ligt dan in een zwaarder verzet een uur lang ronddraaien. Verder weinig nieuws te melden behalve het feit dat de makelaar die zich zaterdag als sponsor aanmeldde, dit met wel heel mooie motivatie deed. Hij heeft een transactie van een pand afgerond waarbij een man het pand noodgedwongen verkocht omdat zijn vrouw aan kanker lijdt en het pand niet langer te onderhouden was. De koper bleek een fietshandelaar te zijn. De makelaar was op de hoogte van mijn actie door een mailtje van zijn schoonzus (een klant van ons) en vond dit een regelrecht teken om mij te sponsoren. Hoe raar het lot een balletje doet rollen.

9 november
Vanochtend nog even zitten nagenieten van de prachtige indrukken van gisteren. Het boek geeft de sfeer goed weer en de mensen die in het boek hun verhaal doen hebben sinds gisteren meer dan een gezicht. Het filmpje van Alpe d'HuZes 2008 dat hieronder staat heb ik aan Ayesha laten zien. Die was heftig onder de indruk en ik denk dat iedereen dat is. Na een rustig en gezellig ontbijtje (broodje appelstroop als tip van Thomas Zijlma) besloot ik om ondanks de enorm harde wind toch een tochtje te gaan maken. En het waaide inderdaad hard zeg en ik moet heel eerlijk zeggen dat ik na zo'n 30 km blij was de draai te kunnen maken waardoor ik de wind in de rug kreeg. Toch een hoog gemiddelde met tegenwind bereikt en teruggeblazen naar Grootebroek met als resultaat een gemiddelde boven de 30 en totaal een krappe 60 km gefietst. Heerlijk. Daarna fiets schoongemaakt, gekookt en gezellig met de meiden stukje buiten gelopen en daarna gegeten. Het was een topweekend en in slaap vallen was geen enkel probleem.

8 november
Vandaag de eerste deelnemersbijeenkomst van Alpe d'HuZes in Amersfoort. Om 07.00 uur in de auto met de fiets achterin want de dag wordt afgesloten met een gezamelijke fietstocht. Ben best een beetje zenuwachtig. Ik ben een makkelijk babbelende kerel, maar zet me niet in een ruimte met echt alleen maar vreemden. Binnengekomen haal ik eerst de polsbandjes bij de merchandise-stand en haal ook meteen het boek van vorig jaar, hierover later meer. Het wordt een geweldige dag. Ik kan het onmogelijk hier op de site allemaal weergeven, maar laat ik zeggen dat de sfeer en de motivatie rondom en de kern van Alpe d'HuZes op een hele mooie manier versterkt wordt. De verhalen van Coen van Veenendaal en Peter Kapitein raken keer- op keer een enorm gevoelige snaar en langzaam lijkt het alsof ik niet tussen allemaal vreemden zit. Als na de sprekers de microfoon de zaal ingaat om iedereen te laten vertellen wat zijn motivatie is, begint 'ie aan de verkeerde kant van de zaal. Ik kom door de emo-achtbaan van hoog kaliber met een enorme brok in mijn keel te zitten. Door de emotie die de presentaties van Coen en Peter, samen met de motivaties van de mensen voor mij. Klinkt enorm dweeperig maar ik ga nog gemotiveerder tegen mijn deelname aan kijken. Afsluitend worden de fietsen gehaald en kleed ik me om. Ik kom tussen Frank en Thomas te rijden, die elkaar van vorig jaar kennen. Frank reed voor zijn opa's die allebei aan asbestkanker zijn overleden en Thomas is ex-kanker patient. Het zijn verdomme jochies van voor- en in de twintig en toch voel ik me een broekie; fijne gasten die weten waar ze het over hebben, enorm geinteresseerd zijn in mijn 'hoe en waarom' en ik voel me nu echt deelnemer en een-van-ons. Na ruim 50 kilometer met een behoorlijke bries komen we tegen schemer terug bij de Scholengemeenschap waar de bijeenkomst was en stap ik in de auto naar huis. Hoe ga ik dit vertellen zeg; ik neem me dan ook voor Ayes ervan te overtugen volgende keer in maar mee te gaan. Ik rij door naar Medemblik want de meiden slapen daar en tot mijn verdriet blijkt Amy's kinderzeerplek die afgelopen week op is gedoken groter is geworden en dat ze sinds vandaag een anti-biotica kuur krijgt; dit kon er naast de distrofie nog wel bij. Toch is ze vrolijk en wil alles weten. Merel ook en als ik mijn verhaal heb proberen te doen en de polsbandjes en boek laat zien, blijkt dat mijn moeder mij had willen verrassen. Ze heeft het boek van Alpe d'HuZes gekocht om aan mij te geven. Dit tekent de betrokkenheid en inzet van mijn ma; een kanjer is het! Thuis gekomen check ik mijn site nog even en Gerben Lowik van de Rabobankploeg blijkt een bericht achtergelaten te hebben op het Gastenboek. Een heftig dagje zorgt ervoor dat ik in één keer in slaap val. Als je een kleine indruk wilt krijgen van de grote indruk die vandaag op mij achtergelaten hebt, klik dan op onderstaand plaatje en bekijk 's rustig het filmpje.

5 november
Een topmailtje ontvangen van Marianne Timmer. Ze stuurt een (trainings)schaatspak op voor de veiling. Super om te zien dat ook in een andere sport dan wielrennen animo is om steun te verlenen. Aan de andere kant; waar kanker geen onderscheid maakt, zou er in de strijd tegen kanker ook geen onderscheid moeten zijn en de (re)actie van Marianne is dan ook een bevestiging hierop. Binnenkort dus een veilingpagina op de website. Verder de verkoop van de bekende silliconen polsbandjes voor Alpe d'HuZes gepromoot en een flink aantal in bestelling gekregen. Deze zal ik zaterdag bij de deelnemersbijeenkomst ophalen. 's Avonds een lekker uurtje op de fietstrainer gezeten.

4 november
Vandaag met Amy naar de orthopeed geweest waar de diagnose distrophie bevestigt werd.   We hebben niet veel nieuws gehoord en een voorspelling van de duur van herstel is ook niet gegeven; kan een maand zijn, maar ook een jaar. Intensieve fysiotherapie is voor nu de enige behandeling en dat gaan we dan ook doen. Amy is het er dik mee aan, wil rennen, spelen en gewoon zijn. Verder komt de digitale nieuwsbrief van Compres (grafisch vakblad) in de mailbox; aandacht voor de actie ook hierin. Bij thuiskomst blijken er diverse reacties te zijn gekomen hierop. Ruchtbaarheid voor Fietsen met een Missie blijkt een goed iets. Zie voor het item de pagina Media.

3 november
Vandaag weinig te melden. Heb de dvd van Lance Armstrong afgekeken terwijl ik op de fietstrainer train. Al kijkend heb ik de tijd niet in de gaten gehouden, boeiend als het is om toch wel memorabele momenten uit de laatste 10 jaar Tour te zien. De val van Armstrong en het wachten van Ullrich, het uit het pedaal schieten van Armstrong met landing op de stang tot gevolg, de 'cross-country'-aktie van Armstrong na de val van Beloki en de glijpartijen tijdens de tijdritten van Rasmussen en Ullrich. Voor de Tour-volgers bekende beelden en voor anderen ook terug te vinden op Youtube. Nadat ik van de Tacx afstap zie ik dat ik een kwartier langer heb getraind dan normaal en dat de weerstand-schakelaar nog hoog staat... ik wil meer van dit soort dvd's. 

2 november
Na een uitgebreid ontbijt, de kleren aangetrokken om een rondje buiten te gaan fietsen.      Lange kleding want warm is het niet. Het is nog erg vochtig en in de polder aangekomen blijkt het overal blubberig. De tractoren hebben al flink de weilanden op- en afgereden en ik rij (met de ervaring van vorige twee buitentochten) op de rechte stukken behoorlijk door, maar in de bochten gangetje Escargot. De schrik zit er nog een beetje in en ik wil me gewoon niet voor de derde keer bij Nan melden met een kapotte fiets (en de schaafwonden zijn eindelijk dicht). Ondanks de truttige bochten draai ik toch een behoorlijk gemiddelde en na ruim 60 km ben ik weer thuis. Fiets schoonmaken en dan nog even lekker luieren. Drukke week tegemoet.

1 november
Wakker gemaakt met een heerlijk ontbijtje, broodje pinda/chocopasta (M&M) en gebraden gehakt. De meiden hadden er wel aan gedacht; we zijn vandaag 12 jaar getrouwd. Vandaag niet trainen en de meiden draaien ons een loer; helemaal met opa en oma een plan bedacht om ons te foppen. Na een leuke dag gaan de meiden mee naar Medemblik ('dan hebben jullie de handen vrij') en worden we onder het mom van lekke band van Opa naar Nibbixwoud gelokt en daar staan Opa,  Oma, Amy en Merel bij het Wokrestaurant. Hier eten we heerlijk en gezellig. Topdag.

31 oktober
Positieve reacties gehad op het versturen van enkele persberichten aan grafische vakbladen.   In een tweetal bladen zal het persbericht van de actie komen en ook worden er leuke suggesties gedaan voor extra aandacht, binnenkort op de pagina 'Media'. Vanavond een uurtje in de fietstrainer gereden; gaat steeds beter. Misschien wel door de dvd die ik aan heb staan; een dvd over de carriere van Lance Armstrong met onder andere zijn imposante overwinning op Jan Ullrich... op de Alpe d'Huez.

29 oktober
Vandaag rotnieuws gekregen over Amy's enkel. In de eerste week oktober is ze na harde hiellanding van de rekstok geblesseerd. Zwelling tussen haar enkelgewricht en dus op krukken. Daardoor is er een dwangstand ontstaan maar de pijn is niet overgegaan. Dus naar fysio maar tot gisteren eigenlijk zonder echt resultaat. De enorme pijn in de enkel blijft en de voet blijft maar koud. Weer naar de arts die de diagnose bijstelt; Amy heeft dystrofie. Eerst enorm geschrokken maar na navraag blijkt dit bij kinderen in meeste gevallen niet van blijvende aard is. Wat wel blijft is een schuldgevoel; elke keer dat Amy bij het doen van de oefeningen huilde van de pijn, hebben wij toch geprobeerd om haar door te laten gaan. Met de kennis van nu hadden we dit misschien niet moeten doen. Maar achteraf kijk je een koe in zijn kont. Wat rest is dat we met Amy de medische molen in gaan en nog niet weten hoe lang e.e.a. zal gaan duren. We gaan er positief in. Ben gisteren eerder van mijn werk weggegaan om eventueel naar het ziekenhuis te gaan als we snel een afspraak konden krijgen en heb de meiden sufgeknuffeld. En tenslotte me een uur lang uitgeleefd op de fietstrainer. 

28 oktober
Vandaag geen training en geen noemenswaardige actie op het actiefront. Ziehier wel de eerder aangekondigde foto van mijn doordeweekse trainingssituatie. Geloof het of niet: op meervoudig verzoek! Voor de fietsers onder jullie geen onbekend fenomeen, maar voor diegene die zich afvraagt hoe ik me nou binnen kan vermaken en trainen deze inzage... film aan of een goed programma op tv en zo kan ik toch mijn conditie opbouwen. Omdat de banden snel slijten heb ik een trainingsfiets paraat zodat ik mijn Jan Janssen voor buiten kan houden. Weerstand kan ik (onder de handoek) met een schakelaar op mijn stuur regelen, telefoon en afstandbediening onder handbereik en gevulde bidon voor onderweg, want tussendoor afstapppen is geen optie.

27 oktober
Gisteren een gezinsdagje gehad; een ontspannen ochtendje met uitgebreid ontbijt, naar de bioscoop met de meiden (Anubis en Space Chimps) en afsluitend nog bij opa en oma gezellig (chinees) gegeten. Vandaag weer hard aan het werk. Thuisgekomen uit het werk even snel mijn mail gecheckt voordat ik aanschuif aan tafel. Een aantal reacties van mogelijke sponsors, maar eentje springt eruit; een mail van Robert Gesink. Een leuke mail waarin Robert toezegt een shirt op te sturen voor de veiling. Uit zijn mail blijkt eens te meer dat bekende wielrenners dicht bij hun volgers staan en ook met beide benen op de grond. Maar toch opgewonden leg ik de Wielerrevue op tafel met als grote blikvanger op de voorkant 'Robert Gesink WERELDKLASSE' voor Ayesha neer als ze zegt dat de naam haar wel bekend voorkomt. De meiden gaan naar bed en ik beklim de Colombo op de fietstrainer om ondertussen Holland Sport te volgen. Ik ga niet zo snel als Bettini en Zabel op de baan, maar het maakt op een- of andere manier het rondtrappen wat levendiger. Als ik na een uur afstap en nog even de mail check nog een topmail in de box; Servais Knaven zegt een Milram shirt toe voor de aktie. Dit doet hij in een enorm motiverende mail. Een dezer dagen zal ik via de site de veiling gaan lanceren. Ik hoop dat er nog meer leuke reacties komen vanuit de sportwereld. Voor mij is iedere reactie weer een stimulans om me minstens met dezelfde intensie in te zetten en te trainen. Voor het doel van de actie hoop ik uiteraard op een enorme opbrengst. Wordt zeker vervolgd. 

25 oktober
Na boodschappen te hebben gedaan en veel te laat terugbrengen van boeken bij de bibliotheek haal ik Rempt op voor een kort rondje. Het is prachtig weer met een straf zuidwestenwindje. Al snel ben ik over het beetje angst voor uitglijden heen, met de schuiver van vorige week zondag in het geheugen, en rijden we in een lekker tempo richting Avenhorn. Vanaf daar is het in rechte lijn tegen de wind in beuken tot het kanaal richting Purmerend. Het valt me niet tegen; ik kan het tempo lang aanhouden en heb goeie benen. Vanaf het kanaal is het windje in de rug en rijden we in een flink tempo richting Hoorn. In Hoorn gebeurt het; onder de spoorbaan door laat ik mijn bel klinken voor een stel op gewone fiets. Hij hoort het, maar gaat toch naar links waardoor ik, door een flink pak bladeren heen uitwijk. En onder bladeren kun je niet zien dat het fietspad ineens smal wordt. Ik glij van het randje af en knal tegen de man aan, Rempt over me heen en daar lig ik dus weer. Deze keer de voorrem stijf tegen het wiel, stuurlint los, ketting eraf en jawel; derailleur verbogen. Lichamelijk wat minder last al wil de wijsvinger niet stoppen met bloeden. De ergste euvels worden verholpen en we besluiten door te rijden naar de fietsenmaker. Daar aangekomen wordt de conclusie getrokken dat dit niet de week is om een staatslot te kopen ! De derailleur wordt rechtgezet en met de belofte nu minimaal een week niet meer te vallen ga ik op huis aan. Daar even een tijdje onder de hete douche om de stramme spieren even te verwennen. Al-met-al toch een mooi tochtje gemaakt waarin duidelijk werd dat de training zijn vruchten afwerpt en dat ik toch maar eens een slipcursus moet gaan volgen. Na heerlijke zelfgemaakte vietnamese loempiaatjes, het lievelingsgerecht van Amy en Merel, gaan de meiden naar bed; die hebben de hele middag buitengespeeld en vallen dan ook als een blok in slaap. Ayes en ik gaan nog even een filmpje kijken en dan ook rosig naar bed.

24 oktober
Fiets is klaar en ik heb m vanmiddag opgehaald. Ben er blij mee dat ik m voor het weekend weer heb want het is alleen morgen nog een beetje weer dus een klein rondje is mogelijk. Vanavond in de fietstrainer al trappend een leuke film bekeken; Alien Autopsy.

23 oktober
Vandaag weer een sponsor erbij. Het gaat goed. Verder een hart onder de riem van Steven de Jongh op het Gastenboek. Vooral zijn opmerking dat zes keer omhoog rijden op Alpe d'Huez geen kattenpis is, zorgt ervoor dat ik ook vanavond lekker een uur op de fietstrainer knal. Morgen is hopelijk mijn fiets klaar om toch zaterdag nog even buiten te fietsen. Niet te lang want door avonddiensten heb ik Ayesha niet zoveel gezien deze week. Ook voor de kinderen is het dit weekend wel tijd voor quality-time. Ik haal de trainingsarbeid 's avonds op de trainer zeker wel in; de vaart zit er in en die wil ik er in houden. 

22 oktober
Vandaag is het schema voor de Tour de France 2009 bekend gemaakt. Geen Alpe d'Huez te bekennen, maar als goeie vervanger de Mont Ventoux. Die heb ik in 2007 beklommen en spreekt natuurlijk tot ieders verbeelding. Mijn fietshart maakt een hupje. Binnenkort zal ik eens een fotootje plaatsen om een indruk te geven hoe ik op dit moment 3 tot 4 avonden in de week mijn kilometertjes maak ondanks het vroeg donker worden. En ondanks het gladder worden buiten; de schouder geeft bij het optillen van mijn trainingsfiets uit de schuur toch nog behoorlijk wat probleempjes. Gelukkig heb ik mijn schouder niet nodig bij het 'geselen der pedalen'. Vanavond dan ook lekker een uur in de fietstrainer het zweet eruit gewerkt.

21 oktober
Eerst maar mijn fiets naar de fietsenmaker gebracht. De schade valt op het eerste gezicht mee, maar er moet toch even goed naar gekeken worden. 'Jij wil natuurlijk komend weekend weer trainen' is de reactie en dus wordt de fiets tussen de planning door geschoven zodat er indien nodig nog wat besteld kan worden Hier word ik blij van. Ook van het vervolg van het mailcontact met Koos Moerenhout van gisteravond (zie hieronder); hij stuurt een gesigneerd Rabobankshirt toe om voor het doel te veilen, samen met een foto die hij vandaag met het shirt heeft laten maken. Ook zal er op zijn website een stukje over Fietsen met een Missie en over Alpe d'HuZes verschijnen. Als dat geen steun is. Binnenkort kun je op deze site zien hoe het shirt in jouw bezit kan komen !

20 oktober
De schouder en de elleboog willen na gisteren nog niet meedoen en het rechterbeen voelt samen met mijn heup nogal stram aan. Dus snel in de fietstrainer om het stijve eruit te trappen. Ik fiets, kijkend naar DWDD een strak tempo en de weerstand van de roller gaat beetje bij beetje omhoog. Na het trainen snel even douchen en gezellig met Ayes nog even tv kijken. Daarna check ik de mail nog even en zie dat ik een enorm leuke reactie heb gehad. In het weekend heb ik de stoute schoenen aangetrokken en bij diverse nederlandse wielrenners om aandacht gevraagd voor de actie. Een mailtje van Koos Moerenhout in mijn mailbox; voel me weer het ventje van 10 die een ansichtkaart van een AZvoetballer op de mat vind, na het schrijven van een briefkaart. De reactie van Koos is erg motiverend en spontaan. Hij doet wat voorstellen om de actie te ondersteunen en ook laat hij een reactie achter op het Gastenboek. Verheugd stuur ik hem mijn reactie en ga toch een beetje opgewonden naar bed.

19 oktober
Helemaal klaar ervoor. Opgestaan om 08.00 uur, restje kale pasta nog even in de magetron en met een sliertje ketchup naar binnen gewerkt, banaantje en repen in de rugvakjes en klaar voor minimaal 3 uur knallen. Lange broek en twee lagen kleding, want echt warm is het niet en zal het ook niet worden. Vol goeie moed op de pedalen de straat uit en al snel op een mooi tempo gezet. Bij de bocht richting viaduct Zwaagdijk gaat het mis; dik boven de dertig per uur door de bocht en jawel... glijden ! Snel weer opgestaan maar gat in de lange broek, in de rechter-   overschoen, in het jasje op de schouder, knokkels open en de hele rechterarm onder de 'slijtplekken'. Snel weer de fiets gepakt om er vervolgens achter te komen dat mijn hele derailleur verbogen is. Balen geblazen en dus Ayesha maar gebeld; op laten halen is enigste alternatief. Thuisgekomen wordt de fiets opgeborgen (die kan naar de wielerzaak) en de wonden verzorgd; mazzel dat Ayes verpleegkundige is. Dan nog even naar de huisartsenpost om een tetanus-injectie te halen. De laatste keer was toen ik met mijn vinger in de drukpers zat en dat is al 14 jaar geleden, laat staan de keer dat ik arm en gezicht opengehaald had bij een val toen ik 15 was, op weg naar Friesland op de racefiets. Injectie is niet nodig, zo blijkt. Alle hoop op een goeie trainingsdag is vervlogen en dus ga ik na een hektisch ochtendje maar een borreltje halen bij Ilse, die vandaag haar verjaardag viert. Daar is hoongelach mijn deel, vooral van fietsmaat Rempt. Dinsdag is de fietshandel open en gaan we heel voorzichtig maar 's kijken welke gevolgen deze uitlglijer voor mijn Jan Janssen heeft....

18 oktober
Het interview van 5 oktober staat op de Media-site. Een boel 'zegmaar'-s, een beetje onwennig om te weten dat je op de radio aan het praten bent. Maar volgens mij is de boodschap van de actie wel overgekomen. Vandaag heb ik 's middags, kijkend naar de mooie overwinning van Cunego in de Ronde van Lombardije, een uur in de trainer de benen laten draaien. Er begint een lichte slijtage geul in de roller te ontstaan en ik ga net zolang door met mijn trainingen tot er een gat in is gesleten...

16 oktober
De datum is in de agenda bijgeschreven; 15 januari start de inschrijving van de Amstel Gold Race 2009. Deze vind plaats op 18 april 2009, ik zal 'm samen met mijn fietsmaatje Rempt gaan rijden. Het zal een mooie graadmeter worden van mijn conditie tegen die tijd. Verder heb ik vanavond weer heerlijk in de trainer gezeten en een uur het zweet eruitgetrapt.

14 oktober
Ayesha heeft een bout weten te bemachtigen en direct na mijn werk binnengekomen blijkt het bij het monteren ook de juiste nog te zijn. Zo verslavend als fietsen buiten is, zo blijkt ook mijn trainingsdrang te zijn. Dit had ik nooit verwacht maar ik heb nu de vaart erin en wil dat ook vasthouden. Want ondanks de mooie rit in Limburg afgelopen weekend en mijn gebleken conditie, wordt ik er door steeds meer mensen op gewezen dat zes keer de Alpe d'Huez toch wel een pittig klussie is. Dus er is nog een boel werk te verrichten, iets wat ik met veel plezier doe. Vandaag heb ik me ook opgegeven voor de Deelnemersdag van Alpe d'HuZes op 8 november in Apeldoorn. Een bijeenkomst waarbij de (nieuwe) deelnemers uitleg krijgen over allerlei zaken rondom het evenement. Voor mij een ideale mogelijkheid om mijn medestrijders te ontmoeten en de sfeer op te snuiven om nog gemotiveerder te raken. Kan niet wachten.

13 oktober
Vandaag voor het eerst de constantheid in mijn trainingsschema doorbroken. Een uur lang in de fietstrainer op alleen een zadelpen is geen optie en helaas zijn alle fietshandels op maandag gesloten. Dus samen met Ayesha op de bank een film gekeken. Ook wel weer eens lekker na een hectisch paar afgelopen weken.

12 oktober
Vanaf vanavond denk ik dat ik ook in de fietstrainer maar een helm op ga zetten. Lag vanavond achterover op de grond. Niet van het lachen maar van een gebroken bout in mijn zadelbevestiging. Helaas geen actiefoto's hiervan beschikbaar.

11 oktober
Na een gezellig ontbijtje in onze hotelkamer, de fietskleding aangetrokken en naar Limburg getogen. Ik ga fietsen in de heuvels bij Gulpen en Ayesha gaat bij Sylvia (haar tante) op bezoek. Bij Klimmen laden we de fiets uit en togen we (Ayes in de auto en ik erachteraan) naar Schin op Geul, waar de Keutenberg het eerste doel is (maximaal 22%). Toen ik 15 was heb ik deze samen met mijn broer voor het laatst gereden en het is een mooi moment om even te kijken hoe het met de benen staat. Dat blijkt niet tegen te vallen. Waar ik vroeger de klim in twee pogingen moest doen, rij ik in een keer naar boven. Daarna een mooi stuk van de Plateauroute gereden en uiteindelijk in Gulpen aangeland. De volgende is de Gulpenerberg, die ik ook langs het zwembad met een rustig tempo op rij. Deze kant is de langste kant en minst stijl. Heerlijk weer en prachtige uitzichten. Afdalen aan de andere kant naar Gulpen en meteen omdraaien om ook van die kant omhoog te rijden (maximaal 17%). Tenslotte afdalen aan de steile kant richting Partij. Daar nog een keer omgedraaid om ook deze derde kant van de Gulpenerberg te doen (maximaal 21%). Hier wordt ik door maar 1 man van een clubje fanatieke fietsers ingehaald en meerderen stappen af of komen een stukkie later dan mij boven. Niet dat het om tempo gaat, maar het doet me goed dat ik er nog fris bijzit. Hierna ben ik afgedaald en heb ik een heel mooie rit (met diverse klimmetjes en afdalingen) gehad om bij Mechelen weer richting Gulpen te rijden. Aangezien ik voor Alpe d'HuZes train lijkt het me toepasselijk om dan ook 6 keer de Gulpenerberg te beklimmen. Dus de drie kanten worden nog een keer gefietst en het gaat steeds soepeler. Klimmen kun je dus leren. Na 6 keer Gulpenberg besluit ik nog een keer naar de Keutenberg te gaan. Na een mooi klimmetje en dito afdaling via Wijlre besluit ik ermee te stoppen en richting Sittard te gaan, waar Sylvia en Flip wonen. Onderweg eigenlijk continue klimmen en dalen, waarvan een paar kilometer ver boven de zestig per uur omdat ik op een weg reed waar ik niet mocht, met een vrachtauto achter mij aan. Om 17.00 uur rij ik voldaan na een rit van 75 kilometer bij Sylvia en Flip het erf op. Na de terugreis naar Grootebroek, sluiten de dag af met een pilsje bij het voetbal bij Peter en Ilse om daarna direct in slaap te vallen. Een prachtige (fiets)dag achter de rug met de wetenschap dat ik qua conditie en kracht op de goeie weg ben, dat ik ook verantwoord kan afdalen en dat ze in Limburg nog niet van bewegwijzering of zelfs fietsbordjes hebben gehoord. Maar als ik er vaker heen ga, zal ik vanzelf mijn weg kennen daar.

 

10 oktober
Vandaag is voor Ayesha een moeilijke dag. Precies 25 jaar geleden is haar moeder overleden aan kanker. Dit jaar meer dan andere jaren laat het zijn sporen achter. Steeds vaker komen er vragen van de meisjes over oma Loes en steeds vaker komen er momenten dat we haar missen. Om er dit jaar iets meer bij stil te staan heeft Ayesha twee ballonnen gekocht. We hebben er allevier een heel persoonlijk berichtje aangehangen aan (oma) Loes en met z'n vieren hebben we de ballonnen omhoog laten gaan. Aangezien het prachtig weer is, kunnen we de ballonnen nog heel lang volgen, steeds hoger en steeds verder. Het heeft iets heel intens en moois. Als Amy en Merel naar school zijn, gaan wij onderweg naar Gemert. Hoe contrasterend kan het zijn; 's ochtends stilstaan bij het missen van je moeder, schoonmoeder en oma en 's avonds een bruiloft met groot feest. Toch heeft het ook iets goeds; we beseffen ons destemeer hoe dicht verdriet en geluk bij elkaar liggen en hoeveel geluk wij hebben dat wij, dankzij de inzet van medici, wetenschappers maar ook kankerpatienten, ten opzichte van 25 jaar geleden de kans hebben gekregen om ondanks het BRCA1-gen van Ayesha ons 's avonds vol plezier in het feestgedruis te mengen. Dat hebben we dan ook gedaan met een knus, gezellig en sfeervol verblijf in De Hoefpoort in Gemert als afsluiter. Een prachtige dag!

8 oktober
Het trainen geeft nog een extra voordeel. Vrijdag bruiloft van Marcel en Ellen... dat de voorgeschreven dresscode Tenue de Ville een nette broek, overhemd, stropdas en colbert blijkt te betekenen kwam als verrassing in huize van der Heijden. Trouwpak paste ik al snel niet meer, dus nieuw pak gekocht toen een paar jaar later Tjalling trouwde en ook die paste ik al tijden niet meer. Blinde paniek dus gisteravond, want aan een nieuw pak kopen kom ik niet meer toe deze week. Vanavond toch maar even het Tjalling-pak gepast en ja hoor... past weer! Flink doortrainen en wellicht op 4 juni de 7e keer in mijn trouwpak naar boven; als dat geen extra sponsorgeld oplevert! Verder vandaag twee hele mooie sponsortoezeggingen ontvangen. En heel misschien binnenkort een hele leuke verassing te melden op deze site... ik zeg nog niets.....

3 oktober tot 7 oktober
Door een digitale dwaling is dit deel van 'De weg naar Alpe d'HuZes' ins Blaue Hineins verdwenen. Echte mannen backuppen niet, zegmaar. Wat er in deze dagen gebeurt is ? In ieder geval een interview gehad op West Friesland Radio, binnenkort op de Media pagina op deze site terug te luisteren. Verder de 'om-de-dag-uurtjes' in de fietstrainer. En op 4 oktober bij Paul Weller geweest. Niet dat het wat met fietsen te maken heeft, maar daarom niet minder mooi.

2 oktober
Vandaag krijg ik een mailtje van Robert; de fotograag van afgelopen zondag. We staan er gekleurd op. Ondanks het feit dat Robert, zoals hij al zei voordat hij de foto nam, niet de geschikte lens mee had, ben ik toch behoorlijk blij met de foto.

1 oktober
Zo, weer een rondje op de fietstrainer getrapt. Had er eigenlijk geen zin in, maar ik denk dat ik volgend jaar in Frankrijk ook af- en toe geen zin zal hebben. Na een goed uur flink aan de gang te zijn geweest toch een goed gevoel en flink moeie benen. Krijg nog een telefoontje; kan nog mee naar Coldplay morgenavond. Naast het feit dat ik niet kan, ben ik niet zo heel gek van Coldplay. Zaterdag ga ik al naar Paul Weller in Paradiso met Moke in het voorprogramma. Het kan te gek.

29 september
Weer een rondje rijden binnen in de huiskamer. Jammer dat ik niet precies kan inschatten met welke kracht ik aan het trappen ben, maar als ik na een uur met ‘gezwollen’ benen en een drijfnat shirt het laatste stuk van de film vanaf de bank ga bekijken, schat ik zo in dat ik toch wel pittig getraind heb. Nog even achter de computer om wat mail te beantwoorden. Leuke reacties gehad op de actie; in de vrienden en bekendenkring komt er meer- en meer bijval. Met morgen misschien een hele leuke en welkome steun in het verschiet. Als het lukt meld ik het zeker. Als het niet lukt gaan we gewoon vol goeie moed verder met de actie.

28 september
Tijd voor weer een trainingsritje buiten. Om 08.00 uur stap ik met Rempt op de fiets. Prachtig weer, mistig maar windstil. We fietsen een mooi stuk als we de molens in de buurt van Heerhugowaard een fotograaf zien staan. Best leuk om ook eens een foto van een gemiddelde zondagochtend te hebben en ik spreek de man dan ook aan. Zonder twijfelen neemt hij een paar foto’s en mailadressen worden uitgewisseld. Binnenkort zal de foto op de site te zien zijn….  Aan het einde van de rit staat de teller op 80 kilometer en we hebben een mooie rit achter de rug. Fiets aan de haak en nog even van het mooie weer genieten bij vrienden in Amsterdam. In het Westerpark komt het gesprek op de Alpe d’HuZes. Nadat Jeroen eerst vroeg of het wel serieus bedoeld was, werd het Sascha duidelijk dat de zes keer op één dag zouden plaatsvinden… ik heb er twee ‘fans’ bij !

27 september
Vroeg met Merel op pad om op zoek te gaan naar sponsoren en plaatsen waar de folderbakjes, flyers en stickers hun wervende werk zouden kunnen doen. Het wordt dan ook een gezellige ochtend zo saampjes. De winkeliers reageren dan ook eigenlijk allemaal zeer enthousiast als we met de voorbeelden langsgaan. Goed om te zien dat een doel als dit zo’n bijval krijgt. Al snel hebben we een heleboel winkels bezocht en bijna overal mogen we de bakjes of posters neerzetten. Die brengen we ’s middags langs, na het paardrijden van de meiden bij Manege Goedhart. We gaan nog een paar winkels af en dan is het sluitingstijd. Een vruchtbare en erg leuke dag. Niet vruchtbaar genoeg volgens de meiden, want als ik de boodschappen nog even doe, willen Amy en Merel flyeren bij de uitgang van de Dekamarkt. En dat doen ze vol overtuiging; ik ben beretrots op ze en neem dan ook glunderend van binnen een foto van Merel.

 

26 september
Vanochtend bij Impression langsgeweest; de website is bijna klaar en ik ben er enorm blij mee! Het ziet er prachtig uit en ook goed te onderhouden. Kon niet wachten om thuis de laatste dingen toe te voegen zodat ie in de lucht kan. Verder vanochtend weer een aantal toezeggingen gehad voor sponsoring en ’s avonds weer een uur in de fietstrainer. Nog even aan de site en dan op naar morgen; met Merel langs de winkels om flyers rond te delen… we hebben er zin in !

24 september
Weer een uurtje op de fietstrainer. Gaat lekker waarbij de bijbehorende film (‘Things you do when you’re dead in Denver) taaier is dan het fietsen. Vandaag een paar goeie reacties gehad als het om werving gaat.

22 september
Vandaag de folderbakjes ontvangen van Winnubst Grafische Afwerking en de flyers gesneden bij Binderij Zaandam opgehaald. Morgen nog de stickers snijden op het werk en dan is het promotie pakket, samen met de eerder gedrukte posters, compleet. Zien er prachtig uit. Klaar om verder op sponsorjacht te gaan.’s Avonds nog even drie kwartier in de fietstrainer en dan zijn de kilometertjes van gisteren er wel weer uitgedraaid en is het tapas-effect langzamerhand wel uitgewerkt.

21 september
Na een kort rondje gisteren, om te testen of de benen het nog deden, zitten we om 06.30 aan de macaroni bij Rempt en Caroline (donderdag een verkeerde tapas getroffen, waarna een heftige donderdagacht, vrijdag de hele dag voor pampus gelegen en dus zaterdag even gevaar voor papbeentjes geanalyseerd). Met 6 man (Rempt, Koos, Dirk, Arjan, Tom en ik) aan de 140 km route van de Dam tot Dam Fietsclassic. Weersvoorspellingen zijn goed en de mouwtjes hoeven nog niet aan. Gestart op de Dam in Amsterdam rijden we, ondanks de enorme mist, een mooie rit naar Geesterambacht (bij Alkmaar) waar de eerste stempelplaats is. In een lange rij voor een stempel, bidon bijgevuld en zo snel mogelijk weer op de pedalen voor de ruime tweede helft van de route. Na een paar kilometer lost een van ons groepje, maar afspraak is afspraak en Tom laat zich zakken om met z’n tweeen de rit te vervolgen. Met vier man verder en we belanden voor een kop koffie op De Dijk in Volendam; fout moment want die is helemaal afgeladen en de terrassen zijn ook bomvol. Dan toch maar verder om randje Volendam 4 stoeltjes bij een cafeetje aan te treffen. Na een koppie koffie de beentjes weer in beweging gezet en verder een prachtige rit gehad naar Amsterdam. Autovrije Zondag aldaar en een finish op de gezellige Dam. De Dam tot Dam Fietsclassic bleek ook dit jaar weer een prima tour (ondanks lollige bordjesdraaiers in Oostzaan en Alkmaar, bedankt heren of dames) met als hoogtepunten toch weer het mooie weer, de afdaling en omhoogrijden door de IJ-tunnel en het kolderieke gedrag van Rempt op het moment dat er een camera in zicht kwam. Kan niet wachten op de foto’s… en op de Dam tot Dam volgend jaar…